نقره‌داغ دولتی

یکم- آیا وظیفه دولت‌ها نقره‌داغ‌ کردن فعالان اقتصادی است یا اینکه وظیفه دارند راه را برای فعالیت بیشتر و غیررانتی و سالم برای شهروندان باز کنند؟ به نظر می‌رسد عقل و خرد انسانی و تجربه جامعه سالم به این رای نمی‌دهند که کار دولت نقره‌‌داغ کردن است.
دوم- دولت سیزدهم اما به نظر می‌رسد وظیفه اصلی خود را نقره‌داغ کردن شهروندان به ویژه فعالان اقتصادی در بخش‌های گوناگون تعریف کرده است. تازه‌ترین فعالیتی که نقره‌داغ شده‌اند دارندگان شرکت‌های هواپیمایی از سوی دولت است. بهانه نقره‌داغ ‌کردن نیز افزایش قیمت بلیت هواپیما بیشتر از میزانی است که دولت تعیین کرده است. مدیران و سهامداران شرکت‌های هواپیمایی می‌گویند یارانه نمی‌خواهیم و تنها چیزی که از دولت می‌خواهند این است که قیمت سوخت تحویلی به آنها به اندازه سوخت تحویلی به شرکت‌های هواپیمایی خارجی باشد. آیا این درخواست زیاده‌خواهی است؟
سوم- دولت سیزدهم در بهار امسال تولید‌کنندگان مرغ، گوشت قرمز، فرآورده‌های لبنی، عرضه‌کنندگان نهاده‌های دامی، صادرکنندگان و وارد‌کنندگان و… را نیز نقره‌داغ کرده و در حال اجرای این سیاست است.
چهارم- راهبرد نقره‌داغ ‌کردن دولت چیست و می‌خواهد به چه هدفی برسد؟ دولت سیزدهم می‌خواهد با نقره‌داغ‌ کردن عرضه‌کنندگان هر نوع کالا و خدمات قیمت‌ها را تثبیت و به شهروندان کمک کند. اما واقعیت این است که دولت به مصرف‌کنندگان هیچ کمکی نمی‌کند بلکه آنها را به دردسر می‌اندازد. این داوری مستنداتی دارد؟ بله و بهترین مستندات نرخ تورم دو ماه فروردین و اردیبهشت در مواد غذایی است.