نقشه جدید روحانی برای پشت‌بام‌ها!

محمدرضا ستوده- حساب کردم دیدم اگر بخواهیم از این به بعد هر شب روی پشت‌بام مردم بخوابیم و صبح هم آنجا را تحویل دهیم در ماه می‌شود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان. به عبارتی یک کارگر باید نیمی از حقوق ماهانه خود را بدهد تا بتواند شب‌ها روی پشت‌بام مردم بخوابد، تازه اگر حقوقش را بدهند و مثل کارگران نیشکر هفت‌تپه و هپکو و آذرآب پول‌شان را ‌هاپولی نکنند. در این صورت همان پشت‌بام مردم هم گیرش نمی‌آید. در تصوراتم داشتم خودم را برای شرایط جدید آماده می‌کردم. اینکه کم‌کم وسایل خانه را فروخته‌ام. چون اسباب و اثاثیه را نمی‌شود برد روی پشت‌بام خانه مردم! فقط یک تشک ماند با یک پتو و دوتا بالش، با یک ساک لباس. در ادامه تصوراتم در خانه مردم را زدم و صاحبخانه آمد دم در. ۵۰ هزار تومان دادم و از پله‌ها رفتم بالا. پله‌ها را که بالا می‌رفتم به این فکر می‌کردم که تا اواخر مهر هم می‌شود یک جوری بالای پشت‌بام خوابید ولی از آبان به بعد سرد می‌شود. همین‌طور که داشتم به نسیم خنک آبان فکر می‌کردم، توصیه‌های صاحبخانه از پاگرد پایین به گوش می‌رسید. «دستشویی نداریم. خودت را تا فردا صبح نگه دار. دستشویی پارک سر کوچه ساعت ۹ باز می‌شود. روی پشت‌بام حق قدم زدن نداری. این پول فقط برای خوابیدن است. خانه همسایه‌ها را دید نزن. اگر کسی شکایتی بکند همان‌جا باید بمانی تا پلیس برسد.»

رسیدم به در پشت‌بام. در را باز کردم. دیدم «رییس روحانی» روی پشت‌بام نشسته. با وزیر نیرو دوتا صندلی گذاشته‌اند، کنارشان هم چندتا پنل خورشیدی است.

«رییس روحانی» گفت: اگر فکر کرده‌ای که می‌توانی در دوران ریاست‌جمهوری من خانه‌دار شوی و یا حتی جایی را برای خوابیدن پیدا کنی کور خوانده‌ای! می‌خواهم روی همه پشت‌بام‌های مردم نیروگاه خورشیدی درست کنم تا هر کس برق مصرفی‌اش را خودش تامین کند و اضافه آن را هم به دولت بفروشد و دولت هم آن را به عراق بفروشد و پولش را نگیرد!