نگاه به درون

کمال‌الدین پیرموذن*- هنگام آن است که از هر جهت به قانون اساسی بازگشت کنیم. انتظار این است که سازمان سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور به یک مدیریت جمعی با اشتراک عموم هموطنان و شهروندان که یگانه راه معقول هر نوع بقای قدرت و پیشرفت است، در تعیین سرنوشت خویش تغییر یابد. انتظار می‌رود که فضای کشور طبق سرشت و طبیعت موجود جامعه ما و هر جامعه متمدن دیگری که بر تنوع و تکثر استوار است، نه فضایی چندصدایی تحول یابد و حاکمیت شعار و احساس و حرکت و هیجان‌های تندروانه را به تعقل «جمعی»، مسالمت، تحمل، تسامح و تساهل بسپارد و ضمن پرهیز از برخی افراط و تفریط‌های نیندیشیده، راه توحید و وحدت اجتماعی و انسجام ملی، پیوندهای عاطفی یا قراردادی بین اقشار و اقوام و گروه‌بندی‌های اجتماعی در پیش گرفته شود و به جای منازعات سیاسی، خودحق‌پنداری، انحصارگری و تنگ‌نظری‌های قدرت‌گرایانه بر سر تصاحب و انحصار قدرت و سیطره یک گروه خاص کم‌توان، فکر بالا بردن توان اقتصادی و تولیدی کشور- که تنها پشتوانه هر نظام مقتدر است- جایگزین شود. به هر حال لازم است تکوین و تعالی اقتدار ملی با اعطای کامل حقوق شهروندی و بازگشت راستین به قانون اساسی و بازی دادن عموم اقوام، جریان‌ها، بانوان و جوانان کشور و… هدف باشد. امید آن است که پس از تجربه مخرب و بسیار پرهزینه سیاست‌های آزموده‌شده در همه زمینه‌ها، استیفای منافع ملی و تعامل با کل دول دنیا و در اولویت قرار گرفتن اقتصاد ایران و ایرانی و اعطای عموم حقوق شهروندی آنان در راس برنامه‌ها قرار گیرد. لازم است نگاه به درون را شعار خود سازیم و سر خود گیریم و به بازنگری و بازسازی در افکار و بینش‌ها، اخلاق و رفتار اقتصادی و اجتماعی و روابط و مناسبات سیاسی و اجتماعی خود بپردازیم. ما باید تا زمانی که حداقل با همسایگان وابسته و غیروابسته خود، به حدودی از تعادل تاثیرگذار قوا و روابط سالم نائل نشویم، سخنان و شعارهای جاه‌طلبانه جلوگیری از تسخیر و تخریب ناپسند سفارتخانه‌های آنان در ایران بزرگ اسلامی و پرهیز از تنش و خشونت را ملاک عمل خویش قرار دهیم. با پرهیز از ریخت و پاش، تاکید بر تولید هر چه بیشتر و فراهم آوردن ظرفیت‌های اشتغال برای لشکر جوان، انبوه بیکاران و تقابل با جهانیان را مجدانه پیگیری کنیم و حق انتقادات و اعتراضات را پاس داریم.
* نماینده سابق مجلس شورای اسلامی