هزینه‌های کمرشکن دامنگیر ۶۸‌درصد بیماران

خبرآنلاین- اخیرا مقاله‌ای در مجله تخصصیworld cancer report منتشر شده که می‌گوید در ایران ۶۸‌درصد از بیماران بعد از مبتلا شدن به ‌سرطان دچار «هزینه‌های کمرشکن» می‌شوند؛ این به وضعیتی دلالت می‎‎کند که بیش از یک سوم درآمدهای خانوار صرف یک مورد به‌خصوص شود. اگر شما ۲۰‌میلیون درآمد دارید و ماهانه ۷‌میلیون را صرف چیزی کنید دچار هزینه‌های کمرشکن شده‌اید. طبق اظهارات دکتر علی قنبری مطلق، متخصص رادیوتراپی آنکولوژی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، یکی از مهم‌ترین دلایل این هزینه‌ها آن است که سرطان در ایران دیر تشخیص داده می‌شود. وقتی سرطان دیر تشخیص داده می‌شود، درمان‌پذیری کاهش یافته و هزینه‌ها بیشتر شده و سال‌های ازدست‌رفته عمر افزایش می‌یابد.
او ادامه داد: در مجله world cancer report طی سال ۲۰۲۰، گزارشی از investment case وجود دارد با این عنوان که آیا در سرطان باید سرمایه‌گذاری کنیم یا نه؟ این گزارش می‌گوید اگر ۱۴۰‌میلیارد دلار سرمایه‌گذاری شود ۲۷۰۰‌میلیارد دلار برگشت سرمایه دارد و باعث نجات ۷‌میلیون نفر می‌شود. اگر با دید اقتصادی نگاه کنیم، شما قرار نیست خرج کنید، شما سرمایه‌گذاری می‌کنید. این ۱۲‌برابر بازگشت سرمایه دارد. سرمایه‌گذاری در درمان، در تربیت نیروی انسانی است. ما عمده تمرکز خود را برای تربیت افراد غیرجراح، از جمله رشته‌های هماتوآنکولوژی و رادیوآنکولوژی قرار دادیم. متاسفانه این تربیت براساس نیاز نبوده یعنی محاسبه نشده است چند نفر باید در ۱۰‌سال آینده داشته باشیم تا خدمات غیرجراحی سرطان را ارائه دهند.»
دکتر روح‌الله میری، فوق‌تخصص جراحی انکولوژی و هیات علمی دانشگاه تهران ضمن تایید موارد فوق افزود: ما ضعف زیادی در زمینه مراجعه به ‌موقع داریم. بیماران مبتلا به سرطان در کشور ما زمانی به پزشک مراجعه می‌کنند که در مراحل شدید بیماری هستند به طوری که مثلا ما مراحل ابتدایی سرطان دستگاه گوارش را نمی‌بینیم و ناگهان در مراحل پیشرفته باید بیمار را ویزیت و درمان کنیم. بیمار شش ماه است خونریزی یا درد دارد ولی توجهی به آن نمی‌کند و زمانی که وضعیت بیخ پیدا کرد، از سر ناچاری به پزشک مراجعه می‌کند.
او ادامه می‌دهد: وزارتخانه باید برخی غربالگری‌ها را اجباری کند؛ همه خانم‌های بالای ۴۰‌ساله باید غربالگری سرطان پستان و همه آقایان باید بعد از ۵۰سالگی غربالگری سرطان پروستات داشته باشند. این هزینه نیست، این سرمایه‌گذاری است که باعث می‌شود منابع ذخیره شود. یکی از آرزوهای شخصی من اجباری‌ شدن برنامه ملی غربالگری است. متاسفانه در کشور ما هیچ‌کس دنبال ماموگرافی (تست تشخیص سرطان پستان) بالای ۴۰‌سال نیست در صورتی که این کار ضرورت دارد. یا بالای سنین ۵۰ لازم است کلونوسکوپی (تشخیص سرطان روده بزرگ) صورت گیرد. در ژاپن بیشترین مرگ و میر را سرطان معده داشت. در ۱۵‌سال اخیر آمدند افراد بالای ۴۰‌سال را به‌صورت اتوبوسی، کلونوسکوپی کردند؛ این موضوع به یک اجبار تبدیل شد و کاملا هم موفقیت‌آمیز بود. می‌بینید که ژاپنی‌ها چقدر در این زمینه پیشرفت کرده‌ و نرخ سرطان را در کشور خود کاهش داده‌اند.