هشدار درباره افزایش نرخ بهره بانکی

سنا- کارشناس بازار سرمایه هرگونه افزایش نرخ بهره را چالش جدیدی برای دیگر بازارها ازجمله بازار سرمایه ارزیابی کرد. محمدمهدی بحرالعلوم اظهار کرد: بانک‌ها نباید با افزایش نرخ بهره، چالش جدیدی برای بازار سرمایه ایجاد کنند و مانعی برای هدایت نقدینگی به بورس شوند. وی در ادامه به مقایسه بازار سرمایه با سایر بازارهای موازی پرداخت و گفت: بدیهی است که بازارهایی مانند مسکن و خودرو قیمت‌گذاری را بر مبنای دلار بالای ۴٠ هزار تومان انجام داده و گرانی بیش از حدی را ایجاد کرده‌اند بنابراین آنها بازار هدف جذابی برای ورود نقدینگی نیستند. این تحلیلگر بازار سرمایه افزود: از طرفی روی کار آمدن دموکرات‌ها و احتمال آرام‌تر شدن واکنش‌ها و شاید برگشت به برجام یا گشایش‌های اقتصادی در کشور، باعث افت نرخ ارز یا ثبات نسبی قیمت‌ها در بازارهای طلا و ارز می‌شود؛ به همین علت در حال حاضر چشم‌انداز روشنی برای سرمایه‌گذاری در این دو بازار متصور نیست. بحرالعلوم خاطرنشان کرد: به نظر می‌رسد سپرده‌های بانکی بلندمدت و بازار سرمایه محل امن‌تری برای ورود نقدینگی باشد. در قیاس این دو بازار نیاز به مرور عوامل بنیادی بازار سرمایه داریم، اما به طور کلی با نگاهی به قیمت سهم‌ها شاهد آن هستیم که P/E فوروارد برخی شرکت‌ها به رقم ۶-۵ رسیده و با در نظر داشتن ریسک‌های احتمالی که همیشه برای بورس وجود دارد، باید گفت سرمایه‌گذاری در بازار سهام منطقی و جذاب‌تر از دیگر بازارهاست و می‌توانیم جذب نقدینگی فراتر از انتظار را شاهد باشیم. این کارشناس بازار سرمایه با اشاره به لزوم بازنگری در نرخ بهره بانکی بیان کرد: بازار پول نیاز به بازنگری قوانین دارد و اگر قرار باشد بانک‌ها به سپرده‌های بزرگ خود حواله‌هایی بالای ٢٠ درصد بدهند، این موضوع چالشی برای جذب نقدینگی در بورس ایجاد می‌کند. بحرالعلوم افزود: توصیه ما این است که پیگیری‌های وزارت اقتصاد که در راستای توسعه بازار سرمایه است، جدی‌تر دنبال شود و رایزنی‌های لازم با بانک مرکزی جهت نگه داشتن نرخ بهره تا ١٨ درصد انجام شود تا جذابیت و کشش بازار سرمایه همچنین سرمایه‌گذاری میان‌مدت بیشتر شود. وی ادامه داد: هم اکنون بازار سهام از بُعد ارزندگی و مولفه‌های بنیادی مشکلی ندارد؛ بحث اصلی آشتی دادن نقدینگی با بورس است که تعدیل نسبی نرخ بهره بانکی می‌تواند هدایتگری برای ورود نقدینگی جدید به این بازار باشد. اگر این اتفاق بیفتد راحت‌تر می‌شود نرخ ارز و بهره را کنترل کرد؛ یعنی سیاستگذار در فضایی که سرمایه‌گذاری در بازار ارز با ریسک مواجه شده باید استفاده بهینه‌ای داشته باشد.