وضعیت نگران‌کننده صنایع غذایی

گروه بازرگانی – کارشناسان معتقدند با توجه به تحولاتی که در کشورمان به وجود آمده است، صنایع غذایی این پتانسیل را دارد که به بازار ۳۰۰ میلیونی همسایه‌ها ورود کند اما دخالت دولت در بخش کشاورزی و همچنین گرانی قیمت‌ها این امکان را از بین برده است.
در همین رابطه دبیرکل کانون انجمن‌های صنایع غذایی با بیان اینکه فاصله قیمت تولید تا مصرف ۳۰ درصد است، گفت: دخالت دولت در بخش کشاورزی در تمام دنیا در راستای کاهش قیمت تمام شده است اما در کشور ما دولت قیمت تمام شده را بالاتر از قیمت جهانی در نظر می‌گیرد.
محمدرضا مرتضوی افزود: مطابق با آمار بانک مرکزی سهم غذا در هزینه خانوار در متوسط چهار سال گذشته ۳۷ درصد کاهش پیدا کرده است. با توجه به رکودی که در کشورمان وجود دارد، هیچ تولید‌کننده‌ای توان انبار کردن محصولات را به‌گونه‌ای که در قیمت صنعت غذا تاثیرگذار باشد، ندارد.
مرتضوی با تشریح اقتصاد آزاد عنوان کرد: در ایران سال‌هاست می‌گوییم هدف ما حمایت از مصرف‌کننده است اما باید از خود بپرسیم موفق به حفظ منافع مالی مصرف‌کننده شده‌ایم؟ به این طریق فضایی به وجود می‌آید که مصرف کننده هزینه توزیع را هم می‌پردازد.
مرتضوی در ادامه بیان کرد: در سیستم توزیع غیرمدرنی که در کشور وجود دارد شاهد فعالیت سه میلیون صنف هستیم و به همین دلیل امکان کنترل آن نیست. نظام تولید، سرمایه در گردش نظام توزیع را هم می‌پردازد. باید تاکید کنم که گران شدن کالای ایرانی باعث غیررقابتی شدن و فاصله گرفتن آن از بازارهای جهانی می‌شود.
وی اضافه کرد: زنجیره صنعت غذای ما آماده شکوفایی و رفتن به بیرون از مرزهای ایران است اما به دلیل گرانی قیمت‌ها این امکان به وجود نمی‌آید.
مرتضوی یادآور شد: اگر دولت کمتر در صنایع غذایی دخیل باشد، قیمت‌ها در رقابت پایین می‌آید. آرد آزاد در بازار رقابتی درحال کاهش بود اما با دخالت دولت و وضع تعرفه ۱۵۰ تومانی افزایش قیمت را شاهد بودیم. بدترین مدل برای حمایت از مصرف‌کننده، قیمت‌گذاری است که متاسفانه در ایران اعمال می‌شود.
وی ادامه داد: به نظر من بزرگ‌ترین مشکل صنعت غذای ایران، مکانیزاسیون کشاورزی است. اگر ما در یکپارچه سازی زمین‌های زراعی و مدل کشت و آبیاری آن تغییر ایجاد کنیم با همین مقدار زمین و آب، غذای تعداد بیشتری از افراد را تامین می‌کنیم که البته باید تاکید کنم با سیستمی که در حال حاضر حاکم است نمی‌توانیم به این هدف برسیم و باید مدل‌های مدیریتی را اصلاح کنیم.
چاره‌ای جز گرانی نیست
در ادامه کاوه زرگران، رییس کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی تهران در مورد درخواست افزایش قیمت برخی صنایع غذایی گفت: در ابتدای هر سال دولت حقوق و دستمزد را افزایش می‌دهد، کالاهای وارداتی که در صنایع تبدیلی استفاده می‌شود، سه درصد و ارزش‌افزوده نیز به میزان یک درصد افزایش داشته است.
وی اضافه کرد: نمی‌توان انتظار داشت که مواد اولیه و حقوق افزایش یابد اما صنایع تبدیلی با قیمت قبلی باقی بمانند چراکه باعث زیان انباشته می‌شود و در دراز مدت رکود بیشتری در صنایع خواهیم داشت.
وی در ادامه با اشاره به شیوه توزیع در کشورتوضیح داد: نظام فروش در ایران خرده‌فروشی و هزینه توزیع مویرگی است که در عمده‌فروشی‌ها این هزینه‌ها کاهش می‌یابد.
دبیرکل کانون انجمن‌های صنایع غذایی ایران درادامه این مراسم گفت: دخالت دولت به ویژه در بخش‌های کشاورزی در تمام دنیا و در راستای کاهش قیمت تمام‌شده وجود دارد اما در کشور ما دولت قیمت تمام‌شده را بالاتر از قیمت جهانی در نظر گرفته است.
زرگران اضافه کرد: در گندم، شیر خام و ذرت این‌گونه عمل شد و تمام این مسایل باعث شد که در دو سال اخیر قدرت خرید خانوار کاهش یابد. اتخاذ این سیاست باعث شده که به جای حمایت از دامدار، کشاورز و پرداخت یارانه به آنها قیمت تمام‌شده افزایش یابد. بازارهای صادراتی را از دست بدهیم، تولید کاهش یابد و همان طور که گفته شد قدرت خرید مردم و در نهایت سلامت آنها تهدید شود.