پادشاه عصر قصه‌ها

هر چند کرواسی در نهایت در گام آخر کم آورد و نایب‌قهرمان شد اما لوکا مودریچ به آنچه حقش به نظر می‌رسید، دست یافت و بهترین بازیکن جام‌جهانی ۲۰۱۸ نام گرفت.
وقتی راکیتیچ می‌گوید لوکا از سیاره دیگری آمده و پروسینچکی هم بر بهترین بودنش در تمام طول تاریخ فوتبال کرواسی مهر تایید می‌زند، دیگر نمی‌توان در تایید قدرت ستاره فوتبال کرواسی تردید به دل راه داد.
دست تقدیر، پسری را که روزی به عشق کرویف افسانه‌ای، ۱۴ را پوشید به خانه تیم دشمن یوهان بزرگ کشاند اما اگر فکر می‌کنید همه شعبده‌هایی که از آستین لوکا مودریچ بیرون می‌آید، نتیجه بازی تقدیر است، سخت در اشتباه هستید. ستاره تیم ملی کرواسی از جایی آمده که هر شخصی موظف است خودش و فقط خودش زندگی‌اش را بسازد؛ از جایی به نام زادار. چشم‌انداز دریای بالتیک به مردم این شهر امید بزرگ و وسیع شدن را می‌دهد. مودریچ هم به امید تبدیل شدن به یک کرویف دیگر همان جا اولین ضربات را به توپ زد. رفته‌رفته پخته‌تر شد و تا چشم باز کرد، خودش را در میان بزرگان دید. او از آنجا که هنوز استیل منحصر به فرد خودش را نشان نداده بود به زلینسکی و زاپرزیچ قرض داده شد و بالاخره شهر و کشور دوست‌داشتنی خودش را ترک کرد.
روزهای بی‌جام، ایام پرخاطره
در تاتنهام با پاس‌های طلایی، جنگندگی در میانه میدان و البته چند گل به‌یادماندنی وارد سرودهای سکونشینان وایت‌هارت‌لین شد. در چهار فصل هیچ افتخار قابل توجهی نداشت. بارسا، شماره ۱۴ اسطوره‌‌اش، یوهان کرویف را برای مودریچ کنار گذاشت. همه می‌دانستند لوکا چقدر به یوهان علاقه دارد اما تاتنهام با تاخیر زیاد، ترجیح داد لوکا را به جای بارسا به رئال بفروشد. در همان حدود ۳۰ دقیقه اولین بازی با پیراهن رئال، سوپرجام اسپانیا را برد و جام گرفت؛ چیزی که در تاتنهام، حسرتش را داشت. اینکه صراحتا اعلام کرده بود از کودکی هوادار بارسا و کرویف بوده، اوایل حضور در رئال، برایش دردسرساز شده بود اما رفته‌رفته آنقدر خوب بازی کرد که کسی یادش نماند قبلا دل در گرو‌ چه تیمی داشت! گل زیبایش به منچستریونایتد در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۳ لیگ قهرمانان در اولدترافورد، شاهکارش در اولین فصل بازی برای رئال را تکمیل کرد. آنقدر خوب بود که شماره ۱۰ را به دست آورد. جادوگر برای رونالدو، بنزما و بیل می‌ساخت و آنها می‌نواختند.
قهرمان بین‌المللی
لوکا برخلاف بیشتر کروات‌ها فقط یک قهرمان در خارج از مرزها نیست. در زاگرب و بقیه شهرهای کرواسی هم ستایش می‌شود.
چرا؟ چون بخشی از هنرش، درست وقتی پیراهن شطرنجی را می‌پوشد، عیان می‌شود. «لوکیتا» از جام‌جهانی ۲۰۰۶ تا به حال در تورنمنت‌های مهم همراه کرواسی جنگید و این بار در گام آخر کم آورد.
بازی با نیجریه، شروع قصه بود؛ جایی که از روی نقطه پنالتی کرواسی را که در نیمه اول بدون حتی یک شوت درون چارچوب به گل رسیده بود، پیروز میدان کرد.
گلش در بازی دوم به آرژانتین، تیر خلاص به امیدهای سامپائولی بود. آنها به یاد کرواسی ۹۸، یک بزرگ دیگر را با سه گل شکست دادند و آن شب، مدل بازی مودریچ شباهت غریبی به ولااویچ، زننده گل دوم کرواسی بلاژویچ به آلمان در یک‌چهارم نهایی جام‌جهانی ۱۹۹۸ داشت با همان کیفیت اما با میزان دوندگی بیشتر. باید خیلی دقت بالایی داشته باشید تا بتوانید در ۲۴۵ دقیقه حضور در سه بازی، از دو شوت داخل چارچوب، دو گل بسازید.
باید ذهن و جسم آماده‌ای داشته باشید تا موفق شوید ۶۸ درصد ۱۴۳ پاس را سالم به مقصد برسانید.
جنگندگی هم یعنی اینکه به عنوان بازیکن طراح، شش بار خطا کنید و تنها دو بار روی شما خطا شود!