27 - 04 - 2020
پایان عصر طلایی
با شکست سنگین رئالمادرید مقابل آژاکس، پایان یک عصر طلایی به سیاهترین شکل ممکن به وقوع پیوست. شکست پادشاه اروپا مقابل جوانهایی که شاید بعدها در قامت یک ستاره در عالم فوتبال ظاهر شوند، اما در حال حاضر چیزی به جز استعدادهای در انتظار شکوفایی نمیتوان نامیدشان. آخرینباری که فصل برای رئالمادرید در زمستان به پایان رسیده بود، به ۴۲ سال پیش برمیگشت. فصل ۱۹۷۶ آنها قبل از رسیدن بهار شانس بردن تمام تورنمنتها را از دست داده بودند. آن سال مادریدیها خیلی زود از جامحذفی کنار رفتند و در لالیگا در حالی روی رتبه نهم قرار گرفتند که مجبور شدند قهرمانی اتلتیکومادرید را تحمل کنند. اوضاع در اروپا برای شاگردان میلان میلانیچ بدتر هم پیش رفت؛ حذف در اولین دور مرحله حذفی برابر اف سیبروژ. آن هم در حالی که ستارههایی مثل روبرتو فرناندز، خوزه آنتونیو کاماچو و دلبوسکه در ترکیب مادریدیها بازی میکردند. عملکرد سرمربی مقدونیهای تیم میلانیچ به قدری ضعیف بود که باشگاه باید دست به خانهتکانی میزد. اولین تغییر روی نیمکت بود؛ رفتن میلانیچ و ورود لوئیز مولونی. ترکیب تیم هم با آمدن سن خوزه، وولف، اولی اشتیلیکه و خوانیتو جان تازهای پیدا کرد. نتایج خیرهکننده بودند؛ رئالمادرید فصل بعد قهرمان لالیگا شد، سال بعد هم قهرمانیاش را تکرار کرد و دوران تازهای در باشگاه شکل گرفت.
این همان اتفاقی است که باید در رئالمادرید بیفتد. آنها سهشنبهشب گذشته آپوکالیپتو را تجربه کردند؛ آخرالزمانی برای امپراتوری رئالمادرید در اروپا. پوستاندازیای که باید یک سال پیش اتفاق میافتاد، اما قهرمانی اروپا و البته تا حدودی شانس و اقبال آن را به تعویق انداخت. حالا برای پاک کردن تلخترین هفته تاریخ رئالمادرید، خروج سولاری اولین راهحل است. شکست خوردن در چهار دیدار خانگی متوالی هیچ سرمربیای را روی نیمکت رئال زنده نمیگذارد و سولاری هم از این قاعده مستثنی نیست. او در بهترین حالت آدم مناسبی برای هدایت والنسیا و رئال بتیس بود، اما تصمیم اشتباه پرز برای انتخاب سولاری و البته اشتباه بزرگتر برای تبدیل قرارداد موقتش به قرارداد دائمی ثابت میکند طی یک سال گذشته از اتاق فلورنتینو پرز هیچ تصمیم درستی بیرون نیامده است. مثل رفتن رونالدو و جدایی زیدان که بزرگترین دلیلشان برای جدایی از مادرید، اختلافات با پرز بود. شکسته شدن غرور رئالمادرید بزرگترین درس برای آنها بود. برای کاپیتان راموس که به خاطر پاک کردن کارتزردهایش خطایی عمدی مرتکب شد، بدون اینکه احترامی برای آژاکس و قدرت ماجراجوییاش قائل باشد. غرور لوکا مودریچ که بعد از فتح توپطلا اشباع شده و شباهتی به هافبک بدون نقص چندفصل پیش ندارد. غرور گرت بیل که در تمام این سالها از زیر سایه رونالدو بودن ناله و شکایت کرد، اما بعد از جدایی ستاره پرتغالی هم نتوانست ثابت کند شایستگی قرار گرفتن در ترکیب رئالمادرید را دارد. غرور تونی کروس که بعد از هر بار تعویض شدن پوزخند تحویل دوربینها میدهد.
رئالمادرید حالا چندماه فرصت دارد برای پایان این نسل و شروع دورانی دیگر؛ دورانی که احتمالا با ورود ستارههایی مثل تالیافیکو، مائورو ایکاردی، ادنهازارد و سپردن نیمکت باشگاه به اسمهایی مثل پوچتینو یا الگری شروع خواهد شد. تابستان فصل تغییرات است، اما مادرید نیاز به یک انقلاب دارد. شبیه انتقال قدرت از یک پادشاه پیر و مسن و اشباعشده از زرقوبرقهای سلطنت، به شاهزادهای که میخواهد کاخ خودش را بسازد و سرزمینهای جدیدی را فتح کند. انقلابی برای بازسازی و ساختن یک امپراتوری جدید.
۸ رکورد تاریخی
شب کابوسوار رئالمادرید در لیگ قهرمانان اروپا، تاریخ رکوردهای این باشگاه و این جام را تکانی اساسی داد. رئالمادرید با شکست فضاحتبار چهار بریک خانگی مقابل آژاکس پس از سه قهرمانی متوالی از گردونه لیگ قهرمانان خارج شد و سلطه هزار و ۳۹۲روزه این تیم بر فوتبال قاره سبز به بدترین شکل ممکن پایان یافت. برتری آژاکس در بازی برگشت مرحله یکهشتمنهایی علاوه بر اینکه باعث شد رئال در عرض یک هفته دو جام را در خانه از دست بدهد، هشت رکورد تاریخی را ثبت کرد.
حذف پس از هزار و ۳۹۲ روز
رئالمادرید پیش از این، هزار و ۳۹۲ روز قبل با تساوی یک بریک در خانه مقابل یوونتوس در دور برگشت نیمهنهایی فصل ۲۰۱۵-۲۰۱۴ حذف در لیگ قهرمانان را تجربه کرده بود و حالا پس از سه قهرمانی متوالی بار دیگر طعم تلخ حذف را چشیده است.
پایان امنیت برنابئو
پیش از این سابقه نداشت رئالمادرید پس از برتری در بازی رفت یک مرحله حذفی لیگ قهرمانان در خانه رقیبش در دور برگشت در خانه حذف شود. سهشنبهشب این اتفاق برای اولین بار در تاریخ لیگ قهرمانان رخ داد.
نحسی ۳
رئالمادرید تا قبل از فصل جاری هرگز در بازیهای خانگی لیگ قهرمانان با اختلاف سه گل شکست نخورده بود اما در فصل مصیبتبار خودش ابتدا در مرحله گروهی سه بر صفر مغلوب زسکا شد و سپس چهار بریک به آژاکس باخت تا دیگر عدد سه صرفا یادآور تعداد قهرمانیهای متوالیاش در لیگ قهرمانان اروپا نباشد. فراموش نکنید پرافتخارترین تیم اروپا برای اولین بار از فصل ۱۹۵۱-۱۹۵۰ در یک فصل، شش بازی را با اختلاف حداقل سه گل باخته است!
تاریخسازی به سبک آژاکس
در سوی مقابل آژاکس برای اولین بار از فصل ۱۹۹۷-۱۹۹۶ یک مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا را با برتری با اختلاف گل در مجموع دو بازی رفت و برگشت پشت سر گذاشت. از آن تاریخ تا پیش از بازی مقابل رئالمادرید، صعودهای آژاکس از مراحل حذفی لیگ قهرمانان اروپا با قانون گل زده و نه با اختلاف گل رقم خورده بود!
پایان نیمهنهاییهای متوالی
رئالمادرید برای اولین بار پس از ۸ حضور متوالی در نیمهنهایی در یکهشتم نهایی حذف شد. از این ۸ بار، رئالمادرید ۴ بار به فینال و قهرمانی رسید و ۴ بار در نیمهنهایی حذف شد.
تکرار کابوس شکستهای متوالی
قهرمان ۳ فصل گذشته اروپا با این شکست با رکورد منفی فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ مساوی کرد. آنها بین ماههای آوریل تا می ۲۰۰۴ در ۴ بازی متوالی شکست خوردند و حالا پس از یک و نیم دهه این اتفاق تکرار شد.
راه فینال؟
آژاکس با اولین توفیقش در زدن حداقل ۴ گل در یک بازی مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا از سال ۱۹۹۵، مانند فصل ۱۹۹۶-۱۹۹۵ موفق به حذف رئالمادرید شد. در آن سال تیم هلندی تا فینال پیشروی کرد. امسال، تاریخ تکرار میشود؟
دومین کابوس رئالمادرید
در واقع حالا آژاکس پس از یوونتوس به دومین تیمی تبدیل شده که ۳ بار در ورزشگاه خانگی رئالمادرید پیروز میشود. این تیم اکنون که برای اولین بار از فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۲ به جمع ۸ تیم برتر لیگ قهرمانان رسیده، قصد پیشروی حداکثری را دارد.
لطفاً براي ارسال دیدگاه، ابتدا وارد حساب كاربري خود بشويد