پایداری پناهیان بر ادعاهای پیشین

«جهان‌صنعت»- علیرضا پناهیان اخیرا در یک برنامه تلویزیونی درباره پیامبر اسلام و امیرالمومنین(ع) اظهاراتی را بیان کرد که با انتقادات زیادی روبه‌رو شد. او در بخشی از صحبت‌هایش گفته بود: «رسول خدا نه یک رفیق برای خودش و نه برای علی(ع) نگه داشت. فکر نکنیم رسول خدا مهربان بود، امیرالمومنین گوشت‌تلخ بود، همه می‌دانستند وقتی ایشان خشن است و می‌آمدند، شکایت می‌کردند که آقا امیرالمومنین خشن رفتار می‌کند. بعد ایشان می‌فرمود از علی بن ابی طالب شکایت نکنید و او این خشونت را در راه خدا دارد. من مانده‌ام که رسول خدا چرا یک باندی برای خودش درست نکرد و خیلی‌ها را تاراند. ۱۳سال به‌خاطر همین گوشت‌تلخی طول کشید!»
پس از انتشار ویدئوهای این اظهارات پناهیان در فضای مجازی و رسانه‌ای، موج انتقاداتی شدید علیه او به راه افتاده است. انتقاداتی که پس از چند روز بالاخره او را ناگزیر به واکنش کرد و در نتیجه این خطیب عضو جبهه پایداری باردیگر با استفاده از تریبون صداوسیما، این‌بار ازطریق برنامه سحرگاهی در ارتباط با اظهاراتش توضیح داد و گفت: «اولا من از همه منتقدان دلسوز تشکر می‌کنم و مشخص است که کشور ما طرفدار اهل بیت و معصومین است. تمام آن عباراتی را که من به کار بردم، از جانب حسودانی بود که نسبت به امیرالمومنین حسادت داشته و ولایت و سخت‌گیری‌های ایشان را برنمی‌تافتند و من اسناد آن را صریح‌تر می‌خوانم که باید دقیق دانسته شود. اینکه ایشان گوشت تلخ بود، نظر من نیست بلکه از زبان حسودان گفتم!» او در عین حال گفت: «بعد از این اتفاق، اعتمادبه‌نفس من بالا رفت زیرا ما ۲۷ جلسه‌ است که درباره افرادی که مغرضانه صحبت کردند، حرف می‌زنیم اما فقط یک گزک از کلام ما گرفتند. جای شکرش باقی است. من از خداوند تشکر می‌کنم که ما را از لغزش نظام در بسیاری از اوقات مصون داشته است!»
با وجود این توضیحات عجیب‌تر پناهیان اما انتقادها علیه او کماکان در جریان است و همین دیروز یک استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم در این رابطه نوشت: «اهانت یا تحلیل تاریخی؟! «پناه به خداوند می‌برم از هتاکی و بی‌ادبی و جسارت به ساحت مقدس نبی رحمت و محضر مبارک امیرالمؤمنین!» آیت‌الله محمد عندلیب همدانی همچنین در ادامه نوشت: «لقب گوشت تلخ سزاوار خود این گوینده جسور است! حمایت از چنین شخصی حمایت از جسارت به مقدس‌ترین مقدسات است!»
همزمان خبرگزاری اصولگرای تسنیم نیز در یادداشتی مشخصا به واکنش عجیب پناهیان به انتقادها پرداخت و در این رابطه نوشت: «اگرچه سخن دلسوزان در این روز‌ها را باید تایید کرد که ادبیات انتخابی آقای پناهیان قطعا مصداق بدسلیقگی بود. البته در این میان برخی هم ریاکارانه به ایشان تاختند؛ آنها که الزام به خود دین و بسیاری از واجبات آن را هم امروز انکار می‌کنند و وقتی مرجعیت قرآن هم توسط فردی مانند سروش زیرسوال می‌رود، ککشان نمی‌گزد، حالا این روز‌ها کاتولیک‌تر از پاپ شده بودند و «مثلا» از ساحت پیامبر و امام علی، آن هم در مقابل فرد شناخته شده‌ای مانند پناهیان، دفاع می‌کردند و سینه چاک می‌کردند!» این خبرگزاری همچنین ضمن حمایت از پناهیان نوشت: «با این حال او هر از گاهی در سخنان خود دچار حاشیه می‌شود و به نظر می‌رسد مشکل اصلی، بعضا استراتژی و ساختار سخنان او برای جا انداختن یک بحث است. گاهی اوقات، نوع استراتژی که پناهیان انتخاب می‌کند، او را وارد چالشی می‌کند که مجبور می‌شود از خودش شکست بخورد!»
این در حالی بود که یک روزنامه‌نگار میانه‌رو در یادداشتی تحت عنوان «پناهیان در کارش موفق است!» نوشت: «هرچه امثال من برای تصویر چهره‌ای دلنشین و لطیف و سلیم از اسلام برای فرزندان و مخاطبان خود تلاش می‌کنیم، منبری‌هایی مثل شیخ علی‌رضا پناهیان با اظهارات حلاوت‌سوز خود آن را پنبه می‌کنند!» احمد زیدآبادی همچنین اضافه کرد: «‌قاعدتا امثال من، اسلام موردنظر او را اسلام نمی‌دانیم و او هم متقابلا، اسلام موردنظر ما را اسلام نمی‌داند!» او در ادامه نوشت: «‌ممکن است کسی بگوید؛ چه جای گله و شکایت؟ این به آن در! اما متاسفانه اصلا شرایط برابری با او نداریم. او از یک طرف از امکانات دولتی و تریبون‌های رسمی برای بیان نظرات خود برخوردار است که ما برخوردار نیستیم. از طرف دیگر، نظرات خشونت‌محورانه امثال او که در عمل هم کم و بیش پیاده شده، جمعیت بزرگی را علیه دینداری برانگیخته و مخاطبان پیشاپیش علیه نظرات امثال من داوری دارند و در تعریف و تبیین اسلام، حق را به او می‌دهند! عامل سومی هم که در این میان بسیار موثر است، فعالیت بی‌وقفۀ اسلام‌ستیزان قدیم و جدیدی است که در توصیف دین همه مرزهای معرفتی و منصفانه را درنوردیده‌اند و عملا به یاری امثال آقای پناهیان برخاسته‌اند با این گمان باطل که اگر دین از ذهن و اجتماع ما برچیده شود، همای سعادت بر این سرزمین بال می‌گسترد! بنابراین آنان هم برای رماندن نسل جوان از امر دیانت همان تفسیری را از اسلام ترویج می‌کنند که امثال آقای پناهیان در تریبون‌های رسمی تبلیغ می‌کنند. ‌بدین ترتیب او در کارش موفق است و امثال من تنها مانده‌ایم!»