پنجمین شب یلدا بدون مرتضی احمدی

سال‌ها صدای ضرب‌خوانی‌هایش در رادیو و تلویزیون طنین‌انداز بود. ترانه‌های کوچه‌بازاری‌اش درباره آیین‌های سنتی از جمله شب چله (یلدا) برای نسل جدید هنوز هم بسیار محبوب و دلنشین است‌.
صحبت از سینما، تلویزیون‌، تئاتر، دوبله و موسیقی که می‌شود، هر کدام نام تعدادی از هنرمندان بزرگ را برایمان تداعی می‌کنند، اما کمتر پیش می‌آید که نامی بتواند همه این هنرها را یک‌جا جمع کرده باشد؛ «مرتضی احمدی» از معدود هنرمندانی بود که در تمام این هنرها شناخته شده و فعال بود.
مرتضی احمدی در سال ۱۳۰۳ در جنوب تهران متولد شد و به تاریخ ۳۰ آذر ۱۳۹۳ از دنیا رفت تا در نود سالگی نتواند آخرین شب یلدایش را به صبح برساند.دغدغه‌اش فرهنگ و هنر و حفظ آیین‌های سنتی و اصیل ایرانی بود. احمدی در این زمینه تلاش‌های بسیاری هم کرد اما همیشه گلایه‌مند بود که چرا مسوولان آن‌طور که باید و شاید به فرهنگ و هنر اهمیتی نمی‌دهند.
او در آثارش از جمله پرده‌خوانی‌ها، منتقدی جدی و شجاع نسبت به عملکرد دولتمردان بود اما خودش می‌گفت که می‌داند رادیو و تلویزیون جای هر صحبتی نیست‌.
مرتضی احمدی به واسطه صدای زیبا و رسایی که داشت از آغاز جوانی و در سال ۱۳۲۱ پیش‌پرده‌خوانی را در تئاتر فرهنگ آغاز کرد و از آن زمان بازیگر تئاتر هم شد.
او سپس در سال ۱۳۲۶ گوینده فیلم‌های خارجی شد و از اعضای اولیه انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم بود.
از ماندگارترین آثار او در دوبله می‌توان به کارتون «پینوکیو»‌ و صداپیشگی در نقش روباه مکار اشاره کرد. همچنین در تلویزیون و سینما هم آثار ماندگاری همچون‌ «کلاه‌قرمزی و پسرخاله» و «آیینه» دارد.
مرتضی احمدی همچنین کتاب‌هایی دارد که در آنها به ترانه‌های قدیمی و سنت‌های آیینی و احوالات تهران قدیم پرداخته است از جمله‌ «پرسه در احوالات ترون و ترونیا»، «کهنه‌های همیشه نو» و «فرهنگ بر و بچه‌های ترون».