پنجمین موزه روانپزشکی دنیا در تهران

عضو هیات اجرایی کمیته موزه‌های دانشگاهی «ایکوم جهانی» از رونمایی از نخستین موزه روانپزشکی ایران و پنجمین موزه روانپزشکی دنیا در بیمارستان «روزبه» تهران خبر داد.
فاطمه احمدی – موزه‌دار – در گفت‌وگو با ایسنا، موزه «روانپزشکی» را یکی دیگر از موزه‌های دانشگاهی دانست که به عنوان بخشی از دانشگاه روانپزشکی در بیمارستان روزبه راه‌اندازی شده و گفت: موزه روانپزشکی به عنوان یکی از رشته‌های پزشکی، پیش از این در کشورهای اسپانیا، آلمان، بلژیک و دانمارک راه‌اندازی شده بود و اکنون این موزه به عنوان یک موزه پژوهشی در ایران راه‌اندازی شده است.
او اساس این موزه را موزه‌ای پژوهشی دانست و افزود:‌ با انجام تحقیقات توسط برخی از اساتید روانپزشکی در حوزه سلامت روان و تاریخ بهداشت روان، نتایج آنها در قالب متریال موزه‌ای درآمد که این متریال نیز در هفت خوان در قالب یک موزه به نمایش درآمدند.
این موزه‌دارِ موزه ملی تاریخ علوم‌پزشکی در توضیح این خوان‌ها گفت: خوان نخست به «تاریخ روانپزشکی» می‌پردازد؛ تاریخچه‌ای که از پیش از اسلام آغاز شده و ریشه‌های روانپزشکی دوره باستان را توضیح می‌دهد. در قسمتی از این خوان نیز به اشخاصی که در این حوزه بررسی کرده‌اند اشاره می‌کند مانند «طبری» به عنوان نخستین کسی که به بحث خودکشی پرداخته یا «رازی» که ریشه بیماری‌های جسمی را بیماری‌ها روانی می‌داند. به گفته وی، در خوان نخست موزه، «مجوسی اهوازی»، «اخوینی» نخستین پزشکی که به زبان فارسی نوشته و در بخشی از کتاب‌های علمی خود به بیماران روانی و درمان آنها می‌پردازد. «ابن‌سینا» که زعفران را عامل شادی‌بخش و درمان برخی از بیمارانِ روانی و اختلالات روانی می‌داند، «جرجانی» به عنوان پایه‌گذار طب اطفال و نخستین کسی که به بحث کتب علمی به زبان فارسی پرداخته است نیز معرفی شده‌اند.
احمدی خوان دوم این موزه را شامل تصویری دانست که از آرشیو موزه پزشکی تهیه شده و ادامه داد: تصویرِ قرمزی که نسخه اصلی آن مربوط به حدود ۸۰۰ سال پیش در موزه استانبول نگهداری می‌شود، تصویری است که مینیاتوری از نمایش دارالمجانین را نشان می‌دهد.
این موزه‌دار خوان سوم این موزه را شامل مجموعه عکس‌هایی دانست که توسط دکتر نصراصفهانی به موزه اهدا شده است و افزود: او سال ۱۳۷۱ در خانه‌ای متعلق به تیمسار بهارمست مستقر می‌شود؛ کسی که در حدود سال‌های ۱۳۱۵ تصاویری با موضوعاتی که بیشتر «مشکلات اجتماعی» را نشان می‌دهد، ثبت می‌کند. بخشی از این عکس‌ها در آن سال‌ها ثبت شده‌اند، بخشی از تصاویر نیز متعلق به دارالمجانین تهران بود؛ مرکزی که در کنار بیمارستان سینای کنونی قرار داشت و دولت به شهربانی تکلیف کرده بود تا بیماران روانی را از سطح شهر جمع‌آوری کند و به آن مرکز ببرد. بهارمست در آن زمان با عبور از آن مرکز، تصاویری را ثبت می‌کند که به یک مجموعه عکس بی‌نظیر تبدیل می‌شود، با رسیدن آن مجموعه تصاویر به دست «نصراصفهانی»، او آنها را در اختیار موزه روانپزشکی قرار داد.
احمدی خوان چهارم این موزه را متعلق به بیمارستان روزبه و پیشکسوتان این مرکز دانست و افزود: پزشکانی مانند «میرسپاسی»، «ساعدی» و «رضاعی» در راه‌اندازی یک مرکز تخصصی برای درمان بیماران روانی نقش بسیاری داشتند. او خوان پنجمِ پنجمین موزه روانپزشکی دنیا را معرفی فیلم‌هایی دانست که اختلالات روحی و روانی و درمان‌های قابل انجام روی آنها را معرفی می‌کند و گفت: حدود ۳۰ فیلم با مضامین بیمارانِ روانی و پزشکانِ این بیماران شناسایی کرده بودیم، اما فعلا فقط پنج فیلم «باد جن»، «گاو»، «عروسی خوبان»، «خون‌بازی» و «برادرم خسرو» مورد تایید اساتید بوده است.
به گفته این عضو هیات اجرایی کمیته موزه‌های دانشگاهی، در خوان ششم افرادی که در حوزه بین‌الملل مانند دکتر «افشین یداللهی» که در این زمینه فعال بوده‌اند، معرفی شده‌اند.