پنهانکاری در آمار اعتیاد دانش‌آموزان

متاسفانه آماری از اعتیاد دانش‌آموزان و حتی دانشجویان ارائه نمی‌شود. برخی از مسوولان فکر می‌کنند با کتمان این موضوع معضل اعتیاد حل می‌شود این در حالی است که در مورد این‌گونه مسائل نباید با پنهانکاری برخورد کرد.یک جامعه‌شناس با بیان این مطلب اظهار کرد: درباره مسائل اجتماعی به ویژه در حوزه اعتیاد مطالعات و تحقیقات متعددی داشتم و حتی در مقطعی با وزارت آموزش‌و‌پرورش برای بررسی این موضوع همکاری داشتم که ماحصل این همکاری راه‌اندازی دفتر پیشگیری مواد مخدر در آموزش‌و‌پرورش بود.سعید معیدفر با بیان اینکه مساله اعتیاد در گذشته خط قرمز محسوب می‌شد، گفت: در آن مقطع زمانی تحقیقاتم نشان‌دهنده این بود که سن اعتیاد بسیار پایین آمده است، به ویژه در استان‌های شرقی که نه‌تنها دانش‌آموزان مصرف‌کننده مواد مخدر بودند بلکه توزیع‌کننده نیز بودند.این جامعه‌شناس با اشاره به اینکه مساله اعتیاد دانش‌آموزان در شهرهای بزرگ و کلانشهرها از جمله شهر تهران، مساله‌ای جدی است که به یک بحران تبدیل شده است، اعلام کرد: این موضوع یک معضل در جامعه است و نمی‌توان آن را کتمان کرد. اینکه آماری از میزان دقیق دانش‌آموزان و حتی دانشجویان معتاد ارائه نمی‌شود، نمی‌تواند راهکاری برای حل معضل اعتیاد باشد.این استاد جامعه‌شناسی تاکید کرد: مساله احتیاط موضوع بسیار مهم و حساسی است اما این حساسیت دلیل کافی نیست که مسوولان نخواهند آن را باور کنند. اعتیاد و گسترش آن در جامعه دلایل متعددی دارد و برای حل آن باید منشأ آن را یافت. اینکه چگونه و چرا این معضل هر روز گسترده‌تر می‌شود. تصور اینکه می‌شود با زور و متوسل شدن به آن اعتیاد را از جامعه جارو کرد و مانع رشد آن شد، تصور اشتباهی است.معیدفر همچنین تصریح کرد: سطح دسترسی به مواد مخدر برای دانش‌‌آموزان در هر مقطع تحصیلی بسیار آسان شده است به طوری که در حداقل زمان هر نوع مواد مخدری که تمایل داشته باشند به راحتی تهیه می‌کنند. در این میان نکته قابل تامل این است که دانش‌آموزان دختر نیز همپای دانش‌آموزان پسر مصرف‌کننده شدند، حتی امروز دختران بیش از پسران توزیع‌کننده مواد مخدر هستند.وی ادامه داد: در بررسی‌های علل گرایش دانش‌آموزان و دانشجویان به مواد مخدر، موارد متعددی وجود دارد اما کنجکاوی، نبود سرگرمی، فرار از واقعیت‌های زندگی و عدم آگاهی از عواقب مصرف از جمله دلایل مهم است. مواردی در صورت تمرکز نهادهای آموزشی کشور به ویژه آموزش‌و‌پرورش قابل درمان است. مسوولان و تصمیم‌گیران باید باور کنند که اعتیاد در کمین دانش‌آموزان است و برای برون‌رفت از بحران ایجاد شده می‌شود گام موثری برداشت. انجام مطالعات دقیق، ارزیابی شرایط موجود و برنامه‌ریزی می‌تواند در حل بحران کنونی اعتیاد دانش‌آموزان و حتی دانشجویان موثر باشد.