چرا تنور انتخابات اتاق داغ است؟

انتخابات اتاق بازرگانی در این نوبت در مقایسه با دفعات گذشته از شور و حرارت بیشتری برخوردار است. اگر در گذشته بیشتر دو لیست مطرح می‌شد اما در این نوبت لیست‌های متعددی ایجاد شده و رقابت سختی را با هم در پیش گرفته‌اند. حجم تبلیغاتی که در رسانه‌ها درباره انتخابات اتاق ایجاد شده نشان از شور و هیجان این انتخابات دارد. در این نوبت افراد سرشناسی که سابقه مدیریت ممتاز و کارآفرینی دارند
حضور یافته و قصد دارند در اتاق بازرگانی وارد شوند. سوالی که بلافاصله مطرح می‌شود این است که انگیزه ورود افراد به اتاق چیست؟ چه عاملی موجب شده تا افراد به صورت جدی برای ورود به اتاق نامزد شوند؟ در این رابطه دو تحلیل مرتبط می‌توان مطرح کرد.
تحلیل اول آن است که افراد کارآفرین و صنعتگران ممتاز تصور می‌کنند تجربه دولت قبل نشان داد که خطاهای سیاست‌گذاری چه اثرات مخربی می‌تواند بر اقتصاد داشته باشد و تاوان این اشتباهات را بخش‌خصوصی به صورت جدی پرداخت‌ بنابراین بخش‌خصوصی که قبلا ناظر بود و بیشتر سیاست‌پذیر دیگر درنگ را جایز ندانسته و می‌خواهد تا سرنوشت خود را خود به دست گیرد و دیگر عنان خود را در دست دولت قرار ندهد. از سوی دیگر به نظر می‌رسد که دولت فعلی اهل تعامل است و اگر شریک متفکری در بخش خصوصی داشته باشد به حرف آن گوش خواهد داد. این چیزی است که در دولت قبل نایاب بود. به همین دلیل بخش‌خصوصی انگیزه مضاعفی برای شرکت در انتخابات اتاق پیدا کرده است.
از سوی دیگر به نظر می‌رسد این هجوم برای ورود به اتاق نشان از وجود یک خواست دیگر دارد؛ خواست ورود به عرصه سیاست. عرصه سیاست در ایران متاسفانه عرصه‌ای به شدت ریسکی بوده و به همین دلیل افراد شدیدا ریسک‌پذیر وارد آن می‌شدند. همین که قدری از میزان ریسکی بودن این عرصه کاسته می‌شود خیل افرادی که تمایل به مشارکت سیاسی دارند ظاهر می‌شوند. اگرچه هنوز ورود مستقیم به عرصه سیاسی دارای ریسک است اما افراد با ورود به اتاق بازرگانی کم‌کم خود را برای ورود جدی‌تر به عرصه سیاست آماده کرده و در واقع در اتاق از خلال روابط خود با بخش دولتی تلاش می‌کنند تمرین ورود به سیاست نمایند.
به عبارت دیگر تقاضای مشارکت سیاسی در ایران بالاست ولی حاکمیت هنوز شرایط لازم را برای تحقق این مشارکت غیر از رای دادن فراهم نکرده و به همین دلیل وقتی یک جا برای این مشارکت باز می‌شود مردم به سرعت در آن عرصه حضور پیدا می‌کنند. اگر حاکمیت این سیگنال را دریافت کند می‌توان انتظار داشت تا در آینده نسل جدیدی از سیاستمداران که سوابق درخشانی از فعالیت در عرصه کسب و کار دارند در عرصه سیاسی ایران وارد شوند. اگر اینگونه شود قطعا ماهیت تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری در نظام سیاسی ایران تغییرات مثبت و رو به جلویی را تجربه خواهد کرد. به امید آن روز.
* اقتصاددان و استاد دانشگاه