چرا یک‌دهم درصد؟

یکم- آیا منابع داخلی ایران برای رشد سرمایه‌گذاری‌ای که از یک سو رشد اقتصادی را افزایش دهد و از سوی دیگر رشد صفر درصدی دهه ۱۳۹۰ را جبران کند کافی است؟ پاسخ منفی است. اگر چنین بود باید این سرمایه‌ها به میدان آورده می‌شدند. پس چه باید کرد؟ یک راه که دیگر کشورها می‌روند استفاده از سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی و البته فاینانس است.
دوم- به این ترتیب ایران باید بیشتر از دیگر کشورها به سوی جذب سرمایه خارجی برود.
آیا ایران کوشش کرده و نتیجه این کوشش چه بوده است؟ آمارهای آنکتاد از زیرمجموعه‌های سازمان ملل متحد نشان می‌دهد ایران در سال ۲۰۲۲، ۵/۱ میلیارد دلار سرمایه خارجی به‌طور مستقیم جذب کرده است. این رقم تنها یک‌دهم درصد کل سرمایه‌گذاری جهانی به‌طور مستقیم در سال ۲۰۲۲ است. چرا سهم ایران در این باره به یک درصد و حتی نیم‌درصد هم نرسیده است؟ واقعیت این است که اعمال رژیم تحریم راه ورود سرمایه خارجی را بسته است. تازه ایران به دلیل قبول نکردن مفاد اف‌ای‌تی‌اف در تنگنا قرار دارد.