ژانویه سخت ساری

چلسی در لیگ برتر برای دومین مسابقه متوالی شکست خورد، آن هم با اختلافی عجیب با چهار گل! در مقابل تیمی کم‌بضاعت-البته جسور- و میان جدولی همچون بورنموث. اوضاع در چلسی این روزها خوب نیست و ساری هم به وخیم‌تر شدن وضع کمک کرده است! وقتی اوضاع این‌گونه پیش می‌رود، زمان مناسبی نیست که از بازیکنان‌تان انتقاد کنید یا مدعی شوید شرایط و فرصت لازم برای تغییر در آنان وجود ندارد. البته که اوضاع نسبت به چند سال قبل تغییر کرده و آبراموویچ کمتر دست به اخراج‌های ناگهانی می‌زند، پیش‌تر شاهد بوده‌ایم که مربیان جدید به استفموردبریج می‌آمدند و بدون آن که حتی یک فصل کامل در چلسی بمانند، این تیم را ترک می کردند، اما باز هم ساری باید مراقب باشد تا به سرنوشت مربیانی همچون آندره ویاش بواش و یا فیلیپه اسکولاری دچار نشود.
پیشرفت تیم و کسب جام، دو فاکتور کلیدی موفقیت از منظر آبراموویچ برای مربیان تیمش محسوب می‌شوند و البته این دو، شرط لازم و کافی هستند، مالک روس به یکی از اینها اکتفا نمی‌کند و همیشه خواهان هر دو است. چلسی و ساری ژانویه سختی را پشت‌سر گذاشتند، درست است که آنها به فینال جام اتحادیه رسیدند و در جام حذفی هم به مرحله بعد راه یافتند، اما دو شکست در لیگ برتر باعث شد آبی‌های لندن برای اولین بار در این فصل در خارج از منطقه سهمیه قرار گیرند. بعد از شکست دو بر صفر مقابل آرسنال، ساری در صحبت‌هایی عجیب به انتقاد از بازیکنانش پرداخت و مدعی شد تهییج این گروه از بازیکنان کاری سخت است. بدتر اینکه بعد از شکست چهار بر صفر مقابل بورنموث بار دیگر همین کار را انجام داد و این بار با عباراتی تندتر گفت: یازده بازیکنش درون زمین نه مثل یک تیم‌ که همچون یازده بازیکن منفرد حضور داشتند‌ و شاید من فرد مناسبی برای تهییج آنها نباشم.
در چنین شرایطی وقتی مربی دست به انتقاد از بازیکنانش در رسانه‌ها می‌زند و از این می‌گوید که بازیکنانش حرف‌های او را متوجه نمی‌شوند، سخت است که بتوان راه بازگشتی را متصور شد. اواخر نوامبر بود که چلسی در بازی مقابل تاتنهام شکست خورد و اولین باخت فصلش را بعد از ۱۸ مسابقه بدون شکست تجربه کرد. اما در ۱۸ مسابقه بعد از آن، آنها ۵ بار شکست خورده‌اند و بدتر اینکه از شروع سال ۲۰۱۹ میلادی، چلسی نتوانسته در بازی‌های خارج از خانه گلزنی کند. البته حامیان ساری، دلایلی دارند که از این مربی ۶۰ ساله حمایت کنند. چلسی در تابستان زمان زیادی را تلف کرد تا کونته را کنار بگذارد و استخدام ساری به تعویق افتاد. در نتیجه این مربی ایتالیایی فرصت لازم برای حضور در تور پیش‌فصل و آشنایی بیشتر با بازیکنان را در تابستان نداشت. همچنین او در بدو کارش در چلسی مهاجمی مطمئن را در ترکیب خود نداشت، موراتا و ژیرو طی مدت حضورشان در چلسی هرگز مهاجمی نشان ندادند که تضمین حداقل ۲۰ گل در طول یک فصل را بدهند. حال آنکه چلسی مهاجمان گلزنی همچون کاستا و دروگبا را پیش‌تر در ترکیب خود داشت.
اما چلسی در همین مدت هم نسبتا حمایت خوبی از ساری داشته است، آنها جورجینیو را از دستان سیتی ربودند تا خط‌ هافبک ساری را تقویت کنند و هیگواین دیگر شاگرد قدیمی ساری را به استمفوردبریج منتقل کردند تا او ناکامی موراتا و ژیرو را جبران کند. نکته مهم در این میان، اصرار ساری بر استفاده از سیستم و ترکیب دلخواهش است. جورجینیو بعد از شروع خوبش در فصل جاری، مدتی است که افت کرده، تنزل عملکرد او در پستی که کانته متخصص آن است، باعث شد تا بهره‌وری لازم از کانته نیز گرفته نشود. ساری چهره‌ای نشان داده که کمتر انعطافی از خود در مقابل تغییر رویه کاری‌اش نشان می‌دهد، اما پیش‌تر هم مربیانی مثل اسکولاری و ویاش بواش با اصرار فراوان روی فلسفه کاری خود، در نهایت خیلی زود شغل‌شان را از دست دادند.
اسکولاری هم شروع خوبی در چلسی داشت و در ۱۳ مسابقه نخستش، ۹ برد کسب کرد، اما تیم قدری افت کرد و در حالی که در ۳۶ مسابقه فقط شش شکست را تجربه کرده بودند، در اوایل فوریه از کار برکنار شد. ویاش بواش نیز تنها ۴۰ بازی روی نیمکت چلسی حضور داشت و در نهایت ماه مارس، پیش از پایان فصل‌ بود که از کار برکنار شد. ساری باید تغییراتی در تیم و رویه‌های خود بدهد، پیش از آنکه آبراموویچ دست به کار شود. این هشداری جدی است!