«کاخ بعبدا» آماده استقبال از میشل عون

پس از دو سال و نیم سرانجام شخصی برای تکیه زدن بر کرسی ریاست‌جمهوری این کشور، راهی کاخ بعبدا می‌شود. دیروز چهل و ششمین جلسه انتخاب رییس‌جمهور لبنان در میان تدابیر شدید امنیتی برگزار شد. پارلمان لبنان صحنه رقابت بین دو نامزد یعنی میشل عون، رییس فراکسیون تغییر و اصلاح و سلیمان فرانجیه، رییس جریان المرده برای تصدی پست ریاست‌جمهوری این کشور بود.
پست ریاست جمهوری لبنان که سمتی مهم و تاثیرگذار در معادلات سیاسی این کشور کوچک اما استراتژیک خاورمیانه محسوب می‌شود، از زمان پایان دوره ریاست میشل سلیمان در ۲۴ می ۲۰۱۴ تاکنون خالی مانده و دلیل اصلی آن هم اختلافات جریان‌های سیاسی داخلی و تقابل منافع قدرت‌های تاثیرگذار خارجی و عدم اجماع همه آنها بر شخص خاصی بوده است. در این مدت پارلمان لبنان ۴۵ بار تشکیل جلسه داده که هیچ‌گاه به حد نصاب لازم برای رای‌گیری درباره تعیین رییس‌جمهور آینده که باید شش سال زمام امور را به دست بگیرد، نرسیده است.
میشل عون و سلیمان فرنجیه دو گزینه اصلی هستند که دیروز پس از مذاکرات سیاسی دو ساله و برخی بده- بستان‌های داخلی و خارجی به پارلمان لبنان رفتند تا نمایندگان جریان‌های سیاسی مختلف یکی از آن دو را راهی کاخ بعبدا کنند: میشل عون؛ سرلشکر ارتش و رهبر حزب «جریان آزاد ملی» لبنان که با در اختیار داشتن ۲۰ کرسی پارلمان، عضو اصلی ائتلاف هشتم مارس است و سلیمان فرنجیه، رهبر جریان المرده لبنان هم با چهار کرسی همانند عون از اعضای ائتلاف هشتم مارس است و سیاست، پیشه خانوادگی اصلی آنها از زمان استقلال لبنان در سال ۱۹۴۳ بوده است.
هر دو نامزدی که به پارلمان لبنان معرفی شده‌اند از همپیمانان جریان مقاومت و حزب‌الله لبنان محسوب می‌شوند گرچه در برخی مسایل مانند نزدیکی به دولت سوریه و موضع‌گیری درباره بحران این کشور فرنجیه مواضعی نزدیک‌تر به جریان مقاومت دارد. با این حال حزب‌الله در طول این دو سال همواره از عون حمایت کرده و گفته است در صورتی که عون از رقابت کناره‌گیری کند، گزینه بعدی مقاومت فرنجیه خواهد بود. با حمایت جریان المستقبل از عون که به تنهایی ۳۴ کرسی پارلمان را در اختیار دارد و با توجه به حمایت پیشین جریان مقاومت از او ژنرال عون با داشتن آرای دو جریان اصلی و قدرتمند پارلمان لبنان با مشکل زیادی در تکیه زدن بر کرسی ریاست‌جمهوری مواجه نیست.
پارلمان لبنان در مجموع ۱۲۸ کرسی دارد که در مرحله اول رای‌گیری برای ریاست‌جمهوری، نامزد معرفی شده باید بتواند دو سوم آراء یعنی نظر موافق ۸۶ نماینده پارلمان را به دست آورد. در صورتی که هیچ یک از کاندیداها نتوانند به حدنصاب دو سوم پارلمان دست یابند، بار دیگر رای‌گیری انجام می‌شود و این بار کسب آرای «نیم + یک» نمایندگان برای رفتن به کاخ بعبدا کافی خواهد بود.
اکنون دو جریان اصلی پارلمان یعنی جریان ۱۴ مارس و جریان هشتم مارس به تنهایی بیش از ۱۰۰ کرسی پارلمان را در اختیار دارند. جریان هشتم مارس که جریان نزدیک به مقاومت است ۵۸ کرسی در پارلمان دارد و جریان ۱۴ مارس هم ۴۸ کرسی و ۲۱ نماینده هم مستقل هستند و یک نماینده نیز درگذشته است.
مشکلی که میشل عون به عنوان شانس اول جلسه با آن مواجه است دودستگی در ائتلاف هشت مارس به عنوان ائتلاف نیروهای حامی مقاومت است. هم عون و هم فرنجیه هر دو عضو این ائتلاف هستند و آرای اعضای آن میان دو نامزد تقسیم شده است. مهم‌ترین فراکسیونی که در این ائتلاف اعلام کرده که به عون رای نمی‌دهد فراکسیون وابسته به نبیه بری، رییس پارلمان لبنان با ۱۲ کرسی است و جریان المرده با چهار رای هم که رهبری آن را فرنجیه برعهده دارد، یقینا به عون رای نمی‌دهد.
تاکنون چهار فراکسیون اصلی پارلمان یعنی، المستقبل
(۱۴ مارس) به رهبری حریری با ۳۴ رای، فراکسیون اصلاح و تغییر (هشتم مارس) به رهبری میشل عون با ۲۰ رای، فراکسیون وفا به مقاومت وابسته به حزب‌الله (هشتم مارس) با ۱۳ کرسی، فراکسیون نیروهای لبنانی (۱۴ مارس) به رهبری سمیر جعجع با هشت رای و فراکسیون دموکراسی (مستقل) به رهبری ولید جنبلاط با ۷ نماینده اعلام کرده‌اند که از عون حمایت می‌کنند گرچه ممکن است برخی نمایندگان حاضر در فراکسیون‌های مذکور به دلایل حزبی و غیرحزبی به عون رای ندهند. در مجموع باید گفت با توجه به توافقات سیاسی خارج از مرزهای لبنان و چگونگی توزیع کرسی‌های پارلمان این کشور میان جناح‌های مختلف در جلسه دیروز فرنجیه حرفی برای گفتن مقابل میشل عون ندارد.