کاش شهر کَر می‌شد‌

شیدا ملکی- شاید باید گوش‌ها را پنبه چپاند تا بدگویی‌های شهر از دو حفره کوچک روی سر وارد مغز نشود‌. بدگویی‌هایی که هر قدر هم سعی در آرام بودن و به گوش نگرفتن واژه‌هایشان کنیم باز هم از روزنه‌ای هرچند کوچک ورود پیدا می‌کنند‌. دهان عابران این شهر بیش از خیرگاهی به شر باز می‌شود و آنچه شایسته شهر نیست بر زبان می‌آورند‌. هرچند شنیدن واژه‌های شنیع آنچنان تکراری شده است که دیگر امروز حتی شنیع بودن‌شان هم در ذهن عده‌ای فراموش شده است اما گوش معصوم کودکان این شهر هنوز پاک است و در نهایت پاکی این واژه‌ها را می‌شنود و زبانشان تکرار می‌کند‌. واژه‌ها بخشی از روند زندگی روزمره انسان‌ها هستند که شنیدن و تکرارشان نقش مهمی در شخصیت‌یابی و اجرای نقش فردی بازی می‌کند‌. نقش‌آفرینی مهمی که گذر ساده و بی‌توجهی مستمر نسبت به آن موجب تهی شدن شهر از احترام شده است‌. باید پذیرفت که هر روز شاهد تکرار حجم وسیعی از واژگان سخیف و شنیع در وسایل حمل و نقل عمومی و سطح خیابان هستیم‌. هر چند عده‌ای معتقدند چنین رفتاری کاملا شخصی است و حاصل تربیت فردی، اما خروجی این رفتار فردی شخصیت جامعه را نشانه می‌رود‌. زن جوان با پوششی در راستای عرف اجتماعی و آراسته و زیبا روی ردیف شش‌نفره صندلی‌های واگن ویژه بانوان نشسته است‌. گوشی موبایل در دستانش و هندزفری سفید در گوش‌هایش است‌. نزدیک به پنج دقیقه مکالمه داشت که واژه‌های آن به شکل وصف‌ناپذیری شنیع و ناپسند بود‌. مسافران اما سکوت مستمر و خاموشی را تجربه می‌کردند که رنگ و بویی از ناراحتی نسبت به شنیدن این واژه‌ها نداشت‌. دو ایستگاه بعد گوشی موبایل مرد میانسالی که در مرز واگن ویژه بانوان ایستاده بود به صدا درآمد‌. تیربارانی از واژه‌های شرم‌آور با لحنی آرام و خنده‌های کوتاه و بلند آغاز شد‌. سکوت مسافران دیگر اما ادامه پیدا کرد‌. شهروندان این شهر گویی دیگر هیچ نمی‌شنوند و این سرآغاز بی‌تفاوتی است‌. بی‌تفاوتی نسبت به محیط زندگی اما خطرناک‌ترین اتفاقی است که اخلاق یک شهر را به سقوط نزدیک می‌کند‌. سقوط اخلاقی همان ترک‌های ریز و باریکی است که شهر را نابود خواهد کرد‌. ریشه‌های چنین حجمی از آسیب را کجا باید جست‌وجو کرد‌. آیا خانواده متزلزل شده است؟ مدیران فرهنگی جایگاه واقعی خود را ندارند؟ آموزش و پرورش و آموزش عالی، چگونه دچار ضعف شده است که کودکان از دبستان تا جوانان در دانشگاه نقل گفت‌وگویشان همان واژه‌هایی است که پیش از این شنیدن‌شان گونه‌ها را سرخ می‌کرد‌. این نوع از گفتار در سطح شهر اما ماجرایی نیست که امروز آغاز شده باشد‌. اما‌ای کاش شهر کر می‌شد و نمی‌شنید شهروندان آن چه بر زبان می‌آورند‌.
sheidamaleki.journalist@gmail.com