کتیبه‌- کاشی ۸۱ ساله‌ دارالفنون شکست

ایسنا- جداره‌سازی خیابان ناصرخسرو، باعث تخریب کتیبه‌ – کاشی ۸۱ ساله‌ی «توانا بود هر که دانا بود» شد.
در طرح زیبا‌سازی جداره‌های خیابان ناصرخسرو که از یک‌سال گذشته توسط شهرداری منطقه ۱۲ در حال انجام است، کتیبه‌کاشی «توانا بود هر که دانا بود» شکست.این کتیبه کاشی که امضای «خاک‌نگار» را در پایین این مصرع فردوسی دارد، در سال ۱۳۱۳ در ضلع جنوب شرقی ساختمان دارالفنون نصب شده بود اما پروژه زیباسازی جداره‌های خیابان ناصرخسرو که از یک سال پیش شروع شده بود در مراحل پایانی کار به بنای تاریخی دارالفنون رسیده بود، اما چون جداره‌های این مدرسه‌ تاریخی در دوره‌ای با سنگ مرمر پوشانده شده بود، باید این سنگ‌ها از بدنه جدا می‌شد تا پروژه به روند خود ادامه دهد اما متاسفانه در زمان حذف سنگ‌های مرمر روز یک‌شنبه سوم خردادماه این کتیبه از نقطه‌ی اتصال خود جدا شد و شکست.دارالفنون حالا ۱۶۸ سال دارد،‌ بنایی که در یکی از مهم‌ترین مکان‌های تاریخی – آموزشی ایران و در پر سر و صداترین و شلوغ‌ترین منطقه تهران قرار دارد در میدان توپخانه در سمت منتهی به خیابان‌های ناصریه، الماسیه و ناصرخسرو که حتی به میدان مشق هم راه دارد. این بنا در ۲۶ آبان ۱۳۷۵ به شماره‌ ۱۷۴۸ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.حسین کاشی پز (حسین خاک نگار مقدم) نقاش گچبری‌های کاخ‌های قاجار به ویژه کاخ گلستان بود. وی کاشی‌سازی را زیر نظر استاد محمد علی و استاد محمد حسین اصفهانی کاشی‌سازی فرا گرفت و خط نگاری رو کاشی را نیز نزد استاد عماد آموخت. سپس توانست در ۲۷ سالگی و در سال ۱۲۹۰ خورشیدی کارگاه کاشی سازی مستقلی را در نزدیکی میدان توپخانه راه‌اندازی کند و مدتی نیز با استاد عرب زاده همکاری می‌کرد.
وی ساخت کاشی‌های هفت رنگی از تهیه گِل، ساخت کاشی ساده، لعاب‌های رنگارنگ، طراحی و نقش زدن روی آن را انجام می‌داد. کاشی‌پز از جمله نخستین استادانی است که برای راحتی و سلامتی کارگران تصمیم گرفت تا کاشی کاری را روی میز انجام دهد و البته مورد انتقاد برخی از هم‌صنفانش نیز قرار گرفت.کاشی‌پز در زمینه کاشی‌های دوره صفویه کار می‌کرد و از شمار استادانی بود که کاشی کاری را بعد از دوران سلجوقی و صفویه دوباره به اوج رساند.
از آثار مهم وی می‌توان به سر در باغ ملی طی سال ۱۳۰۲، سر در سنگی کاخ مرمر در سال ۱۳۰۷، سر در بانک شاهی ایران (بانک تجارت فعلی در میدان امام خمینی) در سال ۱۳۲۸، کاشی کاری رواق حضرت عبدالعظیم حسنی‌ (ع)، کاشی کاری امامزاده عبدالله شهرری،‌ معبد زرتشتیان تهران‌پارس در سال ۱۳۳۱ و دبیرستان انوشیروان دادگر اشاره کرد.