کشف سیاهچاله فوق‌سنگین در نزدیکی کهکشان راه‌شیری

جرم سیاهچاله تازه‌شناسایی‌شده که Leo I نام دارد، تقریبا برابر سیاهچاله موجود در مرکز کهکشان راه شیری است. به‌تازگی ستاره‌شناسانی از دانشگاه تگزاس در آستین، سیاهچاله‌ای غول‌پیکر مشاهده کرده که به منظومه شمسی ما بسیار نزدیک است؛ سیاهچاله‌ای که مرکز یکی از بی‌شمار کهکشان‌های بسیار کوچکی است که در کهکشان راه ‌شیری غوطه‌ور هستند. نکته عجیب درباره این سیاهچاله، نسبت جرمی آن است. پژوهشگران با محاسبه نیروی جاذبه‌ای که Leo I به ستارگان اطرافش وارد می‌کند، متوجه شدند این سیاهچاله با‌‌ توجه ‌‌‌به ابعادش جرم فوق‌العاده زیادی دارد. این تیم تحقیقاتی از طیف‌نگار VIRUS-W و تلسکوپ هارلن اسمیت در رصدخانه مک‌دونالد ایالت تگزاس در کشف این موضوع بهره برده‌اند. طیف‌نگار مذکور در محاسبه سرعت ستارگان در کهکشان‌های دوردست بسیار دقیق عمل می‌کند.
کارل گبهارت یکی از ستاره‌شناسان حاضر در پژوهش، در‌این‌باره می‌گوید: مدل‌ها و محاسبات ما آشکارا به این موضوع اشاره می‌کند که باید در مرکز کهکشان سیاهچاله‌ وجود داشته باشد و به مقادیر زیاد ماده تاریک نیازی نیست؛ هرچه جاذبه قوی‌تر باشد، ستاره‌ها با سرعت بیشتری حرکت می‌کنند.
حرکت سریع‌تر ستاره‌ها بیانگر تجمع بیشتر ماده تاریک، ماده مرموز تشکیل‌دهنده‌ بخش عمده جرم جهان، در آن ناحیه تلقی می‌شود. او اضافه می‌کند: ما شاهد کهکشان کوچکی هستیم که در حال سقوط به مرکز راه‌ شیری است و سیاهچاله مرکز آن تقریبا هم‌جرم سیاهچاله مرکز راه ‌شیری است. نسبت جرمی آن به‌طور شگفت‌انگیزی بزرگ است، اما مرکز کهکشان راه‌شیری در این برهم‌کنش غالب است. مدل‌های مورد‌استفاده در این تحقیق، ضربه بزرگی به تئوری‌های موجود درباره نحوه تکامل کهکشان‌ها وارد می‌کند، چراکه تاکنون هیچ توضیحی درباره ریزکهکشان‌های کروی ارائه نشده است. کشف این موضوع ستاره‌شناسان را وادار می‌کند درباره دلایلی که برای نحوه توزیع ماده داخل کهکشان‌ها ارائه می‌کنند، بازنگری کنند. پروفسور گبهارت در این‌باره می‌گوید: ممکن است به‌واسطه جرم بسیار زیاد Leo I بتوانیم نحوه رشد سیاهچاله‌ها در کهکشان‌های بزرگ را توضیح دهیم.