گروه نقاشان سپند به «دیدی» رفتند

موزه گالری دیدی از ۲۵ بهمن میزبان نمایشگاهی از آثار احمد نصراللهی، خلیل سمائی‌جابلو و محمد اعظم‌زاده با عنوان «خاطرات معلق» شده است. احمد نصراللهی، خلیل سمائی‌جابلو و محمد اعظم‌زاده سه نقاش‌ مقیم مازندران هستند که از سال ۱۳۹۳ گروه «سپند» را تشکیل داده‌اند و آن طور که «نصراللهی» می‌گوید، این گروه تمام تلاش‌اش بر فراگیر کردن نگاهی جمعی در هنر و همزیستی با وجود تفاوت‌هاست. نقاشان این گروه سال‌هاست فعالیت حرفه‌ای می‌کنند و تاکنون نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعددی برپا کرده‌اند. نصراللهی که سال‌های ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۲ سر‌پرستی گروه نقاشان آزاد بابل را بر عهده داشته، بر این باور است که هم‌زیستی، نه به معنای تک‌فکری، که به معنای در کنار هم بودن با وجود تفاوت‌هاست. هر چند اعضای گروه سپند به نسل‌های مختلف تعلق دارند اما در تلاش‌اند تا فارغ از سن و سال، در کنار هم بودن را تجربه کنند.
در افتتاحیه نمایشگاه «خاطرات معلق» که غروب پنجشنبه ۲۵ بهمن ۹۷ در موزه گالری دیدی برگزار شد، شماری از هنرمندان نقاش و مجسمه‌ساز و اساتید و فرهیختگان مازندران و تهران و مدیران گالری‌های نوران، هنر بابل، آیدا، آسوریک و‌… حضور داشتند. در این نمایشگاه هر یک از نقاشان ۱۲ اثر روی دیوار برده است. آثار احمد نصراللهی گزیده‌ای از نقاشی‌های این هنرمند در سال‌های دهه ۸۰ و ۹۰ است. آثار خلیل سمائی‌جابلو از بین نقاشی‌های سال‌های ۹۵ و ۹۷ انتخاب شده و آثار محمد اعظم‌زاده هم از بین نقاشی‌هایش در سال‌های ۹۵ و ۹۷٫ تکنیک آثار احمد نصراللهی اکریلیک در ابعاد ۸۵ در ۸۵، ۱۲۰ در ۱۲۰ و ۱۶۵ در ۱۶۵ است. تکنیک آثار خلیل سمائی‌جابلو ترکیب مواد و در ابعاد بین ۲۱ در ۳۵ و ۲۴۰ در ۱۸۰ اجرا شده است. آثار محمد اعظم‌زاده نیز با تکنیک رنگ و روغن و در ابعاد ۱۰۰ در ۱۰۰ اجرا شده است.
نصراللهی درباره انتخاب عنوان «خاطرات معلق» برای نمایشگاه می‌گوید: «این عنوان در واقع تداعی‌کننده کار هر سه ماست. از دید ما هنر یک نگاه عقلانی محض نیست‌ چون با عواطف سر و کار دارد و عواطف چندان با عقل جور در‌نمی‌آید و به عشق نزدیک است.»
در ظاهر، خطی که گروه نقاشان «سپند» را به هم وصل می‌کند، مازندرانی بودن اعضای این گروه است‌ اما نصر‌اللهی معتقد است مازندران، تنها یک مکان است که بزرگش کنیم می‌شود ایران و بزرگ‌ترش کنیم می‌شود جهان: «به قول نیما یوشیج، دنیا خانه من است. نیما همیشه می‌گفت افتخار می‌کنم دهاتی هستم؛ ولی دهاتی ماندن افتخار نیست و باید جهانی بود. ما باید با حفظ و حراست از فردیت‌مان، جهانی باشیم و گفتمان جهانی را در پیش بگیریم».
این نقاش پیشکسوت درباره موزه گالری دیدی هم افزود: «من مهندس توسلی را به اندازه سن نقاشی‌ام می‌شناسم. ایشان از مجموعه‌داران قدیمی است. یکی از زیباترین و پر‌اهمیت‌ترین موضوعات این است که آدمی، انباشت سرمایه خود را عجین کند با انباشت سرمایه جمعی، و این کاری است که ایشان کرده‌اند و به نظر من خیلی ارزشمند است.»
از دید اعضای گروه نقاشان «سپند»، در نقاشی آنچه اهمیت دارد تحلیل دائم واقعیت است تا هنرمند، ماهیت اشیا و محیط را برای بهتر «یافتن» هویدا سازد. برای هنرمند تمایل به نقاشی از جهان پیرامون چنان است که خود احساس می‌کند تا خویشتن خویش را بیان کند و بدیهی است که پیامِ چنین اثری از بطن و درون آن حاصل می‌‌شود. در اینجا پیام، نه آن است که دیگران بنا به عرف و عادت می‌شناسند، بلکه پاسخ به دردی فراگیر و مبهم است که از درون همه انسان‌های متفکر جوشیده و نقاش برای رهایی از آن، قالب‌های سطحی و هر آنچه را در «صورت» است کنار گذاشته و با بهره‌گیری از فرم و رنگ در جست‌وجوی «معنا» می‌رود تا آنچه را که در هستی برایش معمای ابهام‌برانگیز است ترسیم کند.
احمد نصراللهی متولد ۱۳۳۰ در بابل است. او نقاشی را به شکل تجربی از سال ۱۳۴۵ آغاز کرد. او از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۸۱ مدرس آموزش و پرورش بود و از ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۲ سر‌پرستی گروه نقاشان آزاد بابل را بر عهده داشت. از سال ۱۳۵۶ تاکنون مدیریت آتلیه آبی (بعدها نگارخانه آبی) را بر عهده دارد. برگزاری نمایشگاه‌های مختلف در این نگارخانه، آموزش نقاشی به کودکان و نوجوانان و بزرگسالان، چاپ کتاب و انتشار مقالات تخصصی در نشریات و برگزاری ورک‌شاپ و سخنرانی در زمینه هنر کودکان از جمله فعالیت‌های این سال‌های نصراللهی است.
خلیل سمائی‌جابلو، دیگر عضو گروه نقاشان «سپند» متولد ۱۳۴۵ اردبیل کارشناسی نقاشی از دانشگاه شاهد تهران و کارشناسی ارشد نقاشی از دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز دارد. او عضو مدرسین گروه نقاشی دانشگاه فنی و حرفه‌ای و مدیر آموزشگاه آزاد هنری خانه دوست با ۲۷ سال سابقه فعالیت در زمینه نقاشی و طراحی است. اجرای جشنواره مجسمه‌های شنی در ایران ۱۳۸۴ از جمله فعالیت‌های اوست. سمائی جابلو تا کنون ۱۸ نمایشگاه انفرادی و بیش از ۶۰ نمایشگاه گروهی در ایران و خارج از ایران از جمله ایتالیا، کاخ ونیز ۲۰۱۰، دبی ۲۰۰۹ و آمریکا ۲۰۰۹ دانشگاه کلمبیا برگزار کرده است. او داور بیش از ۲۶ جشنواره و مسابقات فرهنگی و هنری استانی و کشوری بوده است.
محمداعظم زاده، نفر سوم این گروه، متولد ۱۳۴۷ عضو هیات علمی دانشکده هنر و معماری دانشگاه مازندران و دکترای پژوهش هنر از دانشگاه تربیت مدرس تهران است. در کنار برپایی نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعدد، چاپ ۲۹ مقاله علمی پژوهشی و علمی ترویجی در کارنامه او دیده می‌شود.