گزینه‌های بایدن در جنگ اوکراین

تارنمای فارن پالیسی با اشاره به اینکه امید اولیه دولت جو بایدن برای تحمیل شکست راهبردی برای روسیه در میدان جنگ اوکراین بر باد رفته است، به تشریح گزینه‌های واشنگتن برای خروج از بن‌بست در این جنگ پرداخت.
این رسانه افزود: دولت جو بایدن در بیشتر دوران بعد از حمله روسیه به اوکراین، به دستیابی به شکست راهبردی برای مسکو در اوکراین امیدوار بود.
واشنگتن نه‌تنها نمی‌تواند از تلاش ولادیمیر پوتین رییس‌جمهوری روسیه برای تصرف کی‌یف و آرزوی اوکراین برای عضویت در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) جلوگیری کند، بلکه قادر نیست با تحمیل فشارهای اقتصادی بر روسیه، این کشور را از این حمله خود پشیمان کرده، باعث بازنگری چین در تصمیم خود برای حمله (احتمالی) به تایوان شده و جانشین پوتین را در نهایت مجبور به بازگشت دوباره به غرب و درخواست بخشش کند.
امروز امیدها به چنین اقداماتی از سوی دولت آمریکا برباد رفته است. اقتصاد روسیه بیش از اینکه با کاهش مراودات تجاری نابود شود در معرض خطر ناشی از رونق تولیدات نظامی است. چین اکنون یک نمونه پژوهشی درباره چگونگی مقابله با تحریم‌ها در اختیار دارد و شکست ضدحملات اوکراین در درهم شکستن خطوط دفاعی روسیه نشان داد آنچه که واشنگتن در میدان جنگ به آن امید داشت، چیزی جز یک بن‌بست خونین نیست. به گزارش ایرنا، فارن پالیسی افزود: امید دوباره به یک بن‌بست طولانی، اشتباه جدی‌تری خواهد بود. با درنظر گرفتن تعداد سربازان و مهماتی که هر طرف می‌تواند به میدان‌جنگ بفرستد، اوکراین در حال شکست در این جنگ است. این کشور با جمعیتی کمتر از یک‌چهارم روسیه، از تلفات بزرگی در میدان جنگ و میلیون‌ها پناهنده رنج می‌برد و برای به‌راه‌انداختن جنگی فرسایشی امتیاز قابل‌توجهی ندارد. غرب در تولید تسلیحات بسیار از روسیه و شرکایش عقب است و مناقشه غزه، تقاضاهای تسلیحاتی رقیب را چند برابر می‌کند.
حتی اگر غرب سطح کنونی کمک‌های نظامی و اقتصادی را حفظ کند، اوکراین درصورت تداوم جنگ ضعیف‌تر خواهد شد. اگرهم خطوط مقدم جنگ وضعیت باثباتی پیدا کنند تعداد کمی از اهداکنندگان کمک‌ها، برای اهدای صدها میلیارددلار مورد نیاز برای بازسازی اقتصادی اوکراین تمایل به سرمایه‌گذاری خواهند داشت؛ به ویژه اگر عملیات بازسازی اوکراین تحت تهدید دائمی موشک‌ها و پهپادهای روسیه باشد. اگر بازسازی‌ها هم انجام نشود، فقط بخش کوچکی از پناهندگان اوکراینی به خانه و کاشانه خود باز خواهند گشت. بدون بازگشت قوی اوکراینی‌ها، این کشور بیشتر شبیه به یک کشور شکست‌خورده خواهد بود تا یک دولت مستحکم.
این امر آمریکا را با چندین گزینه غیرجذاب مواجه خواهد کرد. یکی از این گزینه‌ها اعزام نیروهای ناتو به اوکراین برای رفع کمبودهای نیروی انسانی است که بایدن این گزینه را رد کرده، چون احتمال وقوع «جنگ جهانی سوم» را منتفی نمی‌داند.
گزینه دوم، فشار به‌صورت خصوصی بر دولت زلنسکی برای یافتن راهی برای حل اختلاف با روسیه است؛ همان‌طور که تیم بایدن شروع به انجام این کار کرده است.
در حالی که این امر جذابیت آشکاری برای بایدن دارد، ممکن است انتقادهایی را که او به خاطر تعامل مستقیم با پوتین دریافت می‌کند، نادیده بگیرد. با وجود این احتمال شکست آن نیز وجود دارد.
واگذار کردن مسوولیت صلح با روسیه بر زلنسکی، او را از نظر سیاسی از طرف تندروهای اوکراینی در معرض خطر قرار می‌دهد. این در حالی است که مقامات روسی اصرار دارند که تنها واشنگتن می‌تواند نگرانی‌های آنها را درباره نظم امنیتی اروپا با محوریت ناتو بر‌طرف کند. نگرانی از نظم امنیتی اروپا مبنای تصمیم پوتین برای حمله به اوکراین بود.
این امر باعث می‌شود گفت‌وگوهای مستقیم- هرچند محتاطانه- بین واشنگتن و مسکو برای مصالحه‌ای باشد که اوکراین را قادر می‌کند به‌صورت ایمن بازسازی و پیشرفت کند و در عین‌حال نگرانی‌های روسیه را در مورد تهدیدات ناتو و دخالت آن در اوکراین برطرف سازد. این روند همچنین مستلزم سطحی از ادامه کمک‌ها به اوکراین است که بدون آن روسیه انگیزه‌ای برای مصالحه نخواهد داشت.
اجماع کنونی در واشنگتن نه‌تنها مخالف مطلوبیت چنین تعاملی است، بلکه احتمال آن را نیز نادیده می‌گیرد و چنین استدلال می‌کند که پوتین هیچ علاقه‌ای به این‌گونه مذاکرات ندارد.
فارن پالسی در ادامه تحلیل خود عنوان کرد که رد پیش‌دستانه چنین احتمالی عاقلانه نیست. درست است که پوتین معتقد است روسیه در جنگ دارای شتاب است و تردید دارد که واشنگتن با حسن‌نیت مذاکره کند، اما هرچند تبدیل اوکراین به یک کشوری ناتوان از عضویت در ناتو، یکی از اهداف رییس‌جمهوری روسیه را برآورده می‌کند، مشکلات دیگری نیز برای او به‌بار می‌آورد.
این پایگاه تحلیلی در پایان مدعی شد که انتخاب دوباره پوتین در مارس آینده قطعی است، به‌ویژه باتوجه به مشخص‌ شدن این مساله که روسیه پیروز میدان جنگ است، اما این پیروزی به‌خودی‌خود نمی‌تواند به صلحی دست یابد که امکان تجارت دوباره با غرب و اقتصاد رو به‌رشد غیرنظامی را فراهم کند.
پوتین فقط می‌تواند از طریق توافق با آمریکا که باعث تنش‌زدایی در اروپا و کاهش تحریم‌ها شود، نگرانی‌های برخی را در داخل برطرف کند.
فارن پالسی در پایان نوشت: چهار سال تجربه با دولت دونالد ترامپ رییس‌جمهوری سابق آمریکا نشان داد که دلیل کمی وجود دارد که روس‌ها امیدوار باشند فردی مانند او می‌تواند با مسکو توافق کند. اگر بایدن نشان دهد تمایل به مصالحه دارد، پوتین باید به این تصمیم برسد که بهترین زمان برای توافق، در دولت فعلی آمریکاست. اکنون زمان محک زدن چنین گزینه‌ای است.