نخستین روزی که استعمار غرب  پا به تنگه هرمز گذاشت

چهاردهم اکتبر سال ۱۵۱۵ ـ در آن زمان که ایران فاقد نیروی دریایی بود (زمان شاه اسماعیل صفوی) ـ دریاسالار پرتغالی آلفونس دا آلبوکرکی (آلفونسو دو آلبوکرک) با چند کشتی توپدار و یگان تفنگدار وارد تنگه هرمز شد و بعدا جزایر استراتژیک آن ناحیه را تصرف کرد. تنگه هرمز دروازه خلیج فارس است؛ خلیجی که ۹۷۰ کیلومتر طول دارد. آلبوکرک نخستین نظامی غرب بود که از راه دریا به خلیج فارس تجاوز مسلحانه کرده است. وی در عین حال نخستین دریانورد غرب است که به اهمیت استراتژیک خلیج فارس به عنوان بازوی اقیانوس هند پی برده و آن را اعلام کرده بود. آلبوکرک که از ۱۰ سال پیش از آن به تصرف سرزمین‌های مشرق‌زمین دست زده بود به خوبی می‌دانست که پرتغالِ یک میلیون و ۵۰۰ هزار نفری هیچ وقت نمی‌تواند در همه مناطق متصرفه مهاجرنشین تاسیس کند بنابراین کوشش داشت که با به کارگیری بومیان هر محل، اقتدار پرتغال را بر این مناطق برقرار سازد و حفظ کند.آلبوکرک آغازگر تجاوزی شده است که هنوز ادامه دارد و قدرت‌های غرب بدون اینکه حقی داشته باشند در آب‌های کشورهای دوردست مداخله می‌کنند و این مداخله را که بارها به برخورد نظامی انجامیده است «حفظ منافع حیاتی!» خود نام نهاده‌اند.آلبوکرک پس از بازگشت از منطقه هرمز به پایگاه اصلی و دائمی‌اش در گوای هند با حُکم عزل خود که از پرتغال ارسال شده بود روبه‌رو شد و از فرط اندوه ۱۶ دسامبر سال ۱۵۱۵ دق کرد و درگذشت!