یوان در فهرست ارزهای ذخیره‌ای جهان

صندوق بین‌المللی پول دیروز یوان، پول رسمی چین را وارد فهرست ارزهای ذخیره‌ای جهانی کرد‌.
پکن سال‌هاست که تلاش می‌کند واحد پولی این کشور به عنوان ارزی معتبر به سیستم‌های مالی جهانی راه پیدا کند و در مبادلات بین‌المللی استفاده شود‌. اما بسیاری از کارشناسان معتقدند که برای وارد شدن یوان به این فهرست، دولت چین باید در خصوص بازارهای مالی خود و کنترل بهای یوان شفاف‌تر عمل کند‌.
در حال حاضر دلارهای آمریکا، استرالیا و کانادا، پوند بریتانیا، یورو، ین ژاپن و فرانک سوئیس فهرست ارزهای ذخیره را تشکیل می‌دهند که در معاملات بین‌المللی استفاده می‌شود‌. ذخیره ارزی بانک‌های مرکزی دولت‌ها را ارزهای این فهرست تشکیل می‌دهند‌. چین به عنوان بزرگ‌ترین صادرکننده جهان در بسیاری از معاملات بین‌المللی خود مجبور است، بهای کالای صادراتی خود را به یکی از این ارزها دریافت و سپس تبدیل به یوان کند‌. یکی از دلایلی که تاکنون چین نتوانسته بود پول رسمی خود را به ارزی جهانی تبدیل کند، تفاوت آن با ارزهای دیگر در تعیین ارزش آن در بازارهای جهانی بود‌. برخلاف اکثر ارزهای معتبر جهان، نرخ یوان تابع فعل و انفعالات آزاد بازار ارز نیست بلکه در یک نظام نرخ برابری محدود تعیین می‌شود‌.
در این نظام، بانک مرکزی چین هر روز نرخ مرجع را برای یوان در برابر دلار و سایر ارزهای معتبر اعلام می‌کند اما برحسب شرایط بازار، اجازه می‌دهد این نرخ تا دو درصد حول نرخ میانگین نوسان داشته باشد و برای جلوگیری از نوسان بیشتر، آماده است با استفاده از ذخایر ارزی خود در بازار مداخله کند‌.
پیوستن یوان به سبد ارزهای خارجی صندوق بین‌المللی پول می‌تواند یک پیروزی برای پکن باشد؛ پایتختی که تلاش بسیاری کرد تا بتواند به سبد صندوق وارد شود‌. این ورود می‌تواند تقاضای یوان از سوی صندوق‌های ذخیره ارزی را افزایش دهد و به همان میزان نیز می‌تواند نمادی از وارد شدن چین به عنوان دومین اقتصاد بزرگ جهان به یک دوره جدید باشد‌.
به گزارش BBC، به گفته کریستین لاگارد، کارکنان صندوق دریافته‌اند که یوان می‌تواند با معیارهای مورد نظر صندوق برای ورود به سبد ارزی آن سازگار است‌. این معیارها شامل قابلیت استفاده به‌طور آزاد یا استفاده با شفافیت بین‌المللی و مورد استفاده قرار گرفتن در بازارهای تبادل ارز خارجی بزرگ است‌.