سوسیالیست دوآتشه آمریکای لاتینی عشق فوتبال

کارن کوکبیان مرگ هوگو چاوز که این روزها در صدر اخبار است، تنها جنبه‌های سیاسی ندارد و کشورهای آمریکای جنوبی را فقط به خاطر مسایل سیاسی تحت تاثیر قرار نداده است‌. چاوز حتی اگر مخالفان جدی هم داشت اما از محبوبیتی ویژه هم برخوردار بود؛ محبوبیتی که نشات گرفته از پوپولیسم بود‌. پوپولیسم چاوز البته بر بنیان آزادی‌های فردی بنا شده بود و‌ نمونه‌هایش را در دیگر کشورهای آمریکای جنوبی می‌توان دید. همه از لحاظ سیاسی مطیع سیستم هستند اما در رفتارهای غیرسیاسی آزادی دارند‌ یکی از ابزارهای پوپولیسم ورزش است‌. ورزش می‌تواند ده‌ها هزار نفر را به ورزشگاه‌ها بکشاند و سیاستمداران هم می‌توانند با یک پیروزی ورزشی سرپوشی بر دیگر نقاط ضعف اقتصادی و سیاسی و فرهنگی بگذارند کاری که سال‌های سال است در برزیل، آرژانتین، شیلی، اروگوئه و نیکاراگوئه انجام می‌شود و چاوز در ونزوئلا دقیقا همین کار را انجام داد. تیم ملی ونزوئلا در زمان ریاست‌جمهوری چاوز پیشرفت بسیار خوبی کرد‌. بردن برزیل و آرژانتین در کاراکاس در دوران چاوز اتفاق افتاد‌ حتی یک بار ونزوئلا در بوینوس آیرس و در زمان سرمربیگری دیه گو مارادونا، توانست آرژانتین را شکست دهد‌ در آن روز، چاوز در سراسر ونزوئلا اعلام جشن ملی کرد و مردم درست مثل اینکه تیم ملی‌شان به جام‌جهانی رفته باشد به خیابان‌ها ریختند‌. چاوز یک رییس‌جمهور کاملا فوتبالی بود و البته فرشته مرگ به او امان نداد تا شاهد صعود تیم ملی کشورش به جام‌جهانی برزیل باشد‌.
چاوز مثل دیگر اسطوره‌های چپ
برای کسانی که چاوز دل در گرواش داشتند، او مثل چه گوارا، اوا پرون و سیمون بولیوار بود‌. کسانی که البته سال‌های سال نماد آزادیخواهی و انقلاب بودند‌. اگر پیگیر بازی‌های کشورهای آمریکای لاتین باشید در بسیاری از بازی‌های ملی و باشگاهی هنوز عکس‌ها و بنرها و تی‌شرت‌های منقش به چه گوارا به داخل ورزشگاه آورده می‌شود‌. چاوز یک سوسیالیست عشق فوتبال بود و البته فوتبال روز جهان را دنبال می‌کرد و از درخشش بازیکنان کشورهای آمریکای جنوبی در فوتبال جهان لذت می‌برد. به مارادونا و مسی و فورلان افتخار می‌کرد‌، همیشه فوتبال‌های ملی کشورهای آمریکای جنوبی را می‌دید و توجه‌ ویژه‌ای به بازیکنان و مربیان و در کل فوتبال کشورش داشت‌. زمانی که ونزوئلا توانسته بود در رقابت‌های کوپا آمه‌ریکا دو بر یک شیلی را شکست دهد، چاوز پیام تبریک بلند بالایی نوشت او که توییتر باز شدید هم بود. در صفحه شخصی‌اش نوشت بیشترین احترام‌ها را برای پسرانمان قائل می‌شویم‌ در روز بردن برزیل و آرژانتین پیام‌های دیگری صادر کرد و پاداش‌های چشمگیری به بازیکنان داد‌.
انتقاد از فوتبال سرمایه‌داری‌!
اما مگر می‌شود یک چپ سوسیالیست آمریکای لاتینی دوآتشه، علیه سرمایه‌داری لیبرال نباشد؟ سرمایه‌داری در فوتبال هم در انحصار اروپاست‌. آلمان، بریتانیا، فرانسه و سوییس، گردانندگان فیفا کشورهایی با اقتصاد آزاد هستند‌. چاوز از حذف تیم‌های اروپایی از جام‌جهانی لذت می‌برد.‌ در جام‌جهانی پس از حذف ایتالیا و فرانسه پیام جالبی از سوی او صادر شد‌ اینکه آیا فوتبال در اروپا هم تحت تاثیر رکورد قرار گرفته است که ایتالیا و فرانسه که قهرمانان دوره‌های قبلی جام‌جهانی هستند یکی پس از دیگری حذف می‌شوند؟ چاوز با این پیام این دو کشور سرمایه‌داری را به سخره گرفت و حذف آنها را به شکست سرمایه‌داری آزاد در دنیای جدید ربط داد و اعلام کرد که تغییرات جهانی اتفاق افتاده که اروپایی‌های پولدار شکست خورده‌اند و حذف شده‌اند‌! چاوز در همان پیام مسخره کردن‌هایش را ادامه داد‌: «بیچاره اروپا، بیچاره فوتبال اروپا، بیچاره خود اروپا که اقتصادش در حال غرق شدن است و حالا نوبت به ورزش و فوتبالش رسیده است‌! به سوال من پاسخ دهید، آنهایی که می‌دانید، آیا فوتبال هم در قاره سبز تحت تاثیر رکود و بحران اقتصادی‌تان قرار گرفته است؟ شک نکنید که همین‌طور است‌ اگر نبود که دو تیم قدرتمند این قاره یعنی ایتالیا وفرانسه حذف نمی‌شدند‌.» البته همه اینها در حالی بود که چهار تیم برتر جام‌جهانی ۲۰۱۰ آفریفای جنوبی را اسپانیا، هلند، آلمان و اروگوئه تشکیل دادند تا سه تیم از چهار تیم برتر جهان از قاره سرمایه‌داری لیبرال باشد و اروگوئه تنها تیمی باشد که دل چاوز را خوش کند‌.
وقتی در خلال یک بازی جام
آزادی خواهان درگذشت
زمانی که چاوز درگذشت یک مسابقه فوتبال در ونزوئلا در جریان بود‌ البته شاید درستش این باشد که زمانی که خبر مرگ چاوز منتشر و رسانه‌ای شد، تیم باشگاهی دپورتیوو لارای ونزوئلا در جام لیبرتادورس در برابر تیم المپیای پاراگوئه قرار گرفته بود‌ بازیکنان تیم دپورتیووی ونزوئلا دو بر صفر عقب افتاده بودند و به دلیل مرگ چاوز روحیه‌شان را از دست دادند اما در نیمه دوم به بازی برگشتند و دو گل زدند‌. گل دوم درحالی که در دقیقه ۸۶ به ثمر رسید اما شادی گلی در پی نداشت‌ آنها اشک می‌ریختند و پس از پایان بازی به رییس‌جمهورشان ادای احترام کردند‌. جام لیبرتادورس جامی است که تحت عنوان جام آزادیخواهان آمریکای جنوبی برگزار می‌شود و جنبه سیاسی هم دارد‌. چاوز درگذشت اما فوتبالی‌های عشق چاوز هرگز رییس‌جمهور چپ دوآتشه آمریکای لاتینشان را فراموش نمی‌کنند‌!