بازگشت محمدرضا گلزار و رضا رشیدپور به تلویزیون؟

طی روزهای گذشته، انتشار خبر غیررسمی تولید برنامه‌هایی با حضور محمدرضا گلزار و رضا رشیدپور در تلویزیون، موجی از بازتاب‌ها را به همراه داشته است. عده‌ای از حضور این دو چهره معروف، استقبال کرده و عده‌ای دیگر نیز آن را برنتافتند و مخالفت خود را اعلام کردند.
سیاست‌های تلویزیون در سال‌های اخیر‌ با موجی از انتقادهای کوچک و بزرگ همراه بوده است. یکی از انتقادهایی که در تمام این سال‌ها به تلویزیون وارد بوده و رسانه ملی را در برابر خود، خلع‌سلاح کرده، کنار گذاشتن بزرگان و سلبریتی‌هایی چون عادل فردوسی‌پور، مهران مدیری، رامبد جوان، احسان علیخانی، رضا رشیدپور، محمدرضا گلزار و… بوده است. هر بار که چنین مسائلی مطرح می‌شد تلویزیون عنوان می‌کرد که این چهره‌ها کنار گذاشته نشده‌اند و می‌توانند با این رسانه همکاری کنند، اما چون هیچ برنامه‌ای با حضور این چهره‌ها روی آنتن نمی‌رفت، این ادعای رسانه ملی، پشتوانه عملیاتی به خود نمی‌دید.
اکنون اما انتشار اخیار غیررسمی بازگشت محمدرضا گلزار و رضا رشیدپور به قاب تلویزیون، موج جدیدی از بحث‌ها در قبال سیاست جدید رسانه ملی را تقویت کرده است. این یک اصل حرفه‌ای در تمام رسانه‌های سمعی و بصری جهان است که آنها، نهایت تلاش خود را برای بهره‌مندی از نیروهای خود به عمل آورده‌اند و از حضور آنها، برنامه‌های پرمخاطبی را به تولید می‌رسانند.
در تلویزیون ما، روند حذف چهره‌های شناخته‌شده طی یک برهه محدود رقم خورد و در یک بازه زمانی، تقریبا تمام چهره‌های معروف سالیان اخیر تلویزیون، از روند برنامه‌سازی کنار گذاشته شدند یا کنار رفتند. این غیبت ناگهانی، خیلی به چشم مخاطبان آمد و همان زمان این شائبه پررنگ شد که تلویزیون، اعتقادی به ستاره‌های خود ندارد و طبق همان اصل نانوشته برخورد و مواجهه با کسانی که بین مردم قطبیتی پیدا کرده‌اند، نسبت به حذف آنها قدم برداشته است.
عدم ‌توضیح مکفی تلویزیون در کنار تداوم روند غیبت این چهره‌ها سبب شد تا این شائبه به یقینی نسبی تبدیل شود و چون این چهره‌ها، عهده‌دار برنامه‌های پرمخاطب تلویزیون بودند، ناگهان آمار مخاطبان این رسانه، با افت ملموسی مواجه شد؛ روندی که تا امروز نیز ادامه پیدا کرده و اتفاق‌های خوبی را برای تلویزیون رقم نزده است.
اکنون انتشار خبر حضور این ۲ مجری در برنامه‌های آتی تلویزیون، موجی را به وجود آورده است. این تلقی که هر رسانه‌ای می‌تواند بدون حضور چهره‌های شناخته‌شده و مردمی خود، به مخاطبان گسترده و انبوه برسد، جایی در قاموس جهانی رسانه نداشته است. همچنان ‌که رسانه ملی نیز در چند سال اخیر با صرف هزینه‌های زیاد جز در چند مورد نتوانست برندسازی چندانی داشته باشد. یکی از پرمخاطب‌ترین برنامه‌های اخیر تلویزیون، حسینیه معلا بوده که آمار مخاطب چند وقت اخیر تلویزیون را نیز به نفع خود جابه‌جا کرد. حال اگر این برنامه، از حضور کارشناسان مداح شناخته‌شده بهره نمی‌برد، آیا این میزان موفقیت، نصیب این برنامه می‌شد؟ احتمالاً خیر. بنابراین بهره‌مندی از چهره‌های شناخته‌شده، اهرم و ریسک مطمئنی است که تلویزیون‌ها در سراسر جهان، ولو با صرف هزینه‌های گزاف، به آن روی آورده‌اند و نتیجه مطلوب و دلخواه خود را از آن می‌گیرند.
قطعا موافقت با حضور این دو چهره مشهور، یک گام رو به جلو در مسیر اعتمادسازی بیشتر تلویزیون با مخاطبان خود محسوب شده و به بیشتر شدن مخاطبان و البته رضایت‌مندی از این رسانه می‌انجامد. کسانی هم که مخالف این نوع برنامه‌سازی هستند باید به این نکته مهم توجه داشته باشند که تلویزیون، رسانه مخاطبان انبوه است و باید تمامی سلایق را در نظر بگیرد. مهم‌تر از آن اینکه، تلویزیون در رقابت فراملی، باید خود را با فرمول جهانی وفق دهد و با برخی شاخص‌ها سازگاری پیدا کند. بنابراین باید این اتفاق را به فال نیک گرفت و منتظر گام‌های بعدی تلویزیون در مسیر اعتمادسازی بیشتر و رسیدن به مخاطب انبوه بود.