نمونه‌هایی از راهکارهای سیاستی توسعه خودروهای برقی

دلایل قوی وجود دارد که حمایت سیاست‌های دولتی در ابتدای ترویج گذار به حمل‌و‌نقل برقی (EV) بسیار مهم و کلیدی است. در حالت ایده‌آل، بهبود در استفاده از خودروهای برقی باید به صورت خودبه‌خودی و به علت تغییرات سریع در ترجیحات مصرف‌کنندگان و نیروهای بازار بروز پیدا کند. با این حال، در تقریباً تمام کشورها، سیاست‌های مربوطه با دخالت اولیه دولت‌ها و با کمک تدوین مقررات و مشوق‌های مختلف، به پایداری فرآیندی می‌رسند. در صورت عدم‌وجود این سیاست‌ها و مشوق‌ها، شرکت‌های خودروسازی نیز کمتر انگیزه‌ای برای تغییر پارادایمی از خودروهایی که سوخت آنها

بنزین / دیزل است، داشته‌اند.

مهم‌ترین دلیل دولت‌ها برای استفاده از سیاست‌های حمایتی، به دلیل کنترل آلایندگی‌های زیست‌محیطی است‌، اما عوامل دیگری وجود دارند که نقش دولت‌ها را در حمایت از توسعه و ترویج خودروهای برقی پررنگ می‌کند. انتقال سریع حمل‌ونقل برقی نمی‌تواند تنها به نیروهای بازار وابسته باشد و حداقل به ۶ دلیل نیازمند حمایت دولتی است؛ اول اینکه خودروهای سوخت‌زا باعث آلودگی آلاینده‌های محلی و اقلیمی می‌شوند که هزینه‌های آن توسط تمامی افراد پرداخت می‌شود و تنها رانندگان خودروهای موتور احتراقی این هزینه را نمی‌پردازند. بنابراین، رانندگان خودروهای موتور احتراقی حداقل انگیزه‌ای برای خرید خودروهای برقی که آلایندگی را کاهش یا حذف می‌کند، ندارند. اعمال مالیات بر خودروهای آلاینده، تحمیل استانداردهای سخت انتشار کربن دی اکسید و الزام بهینه‌سازی کارایی سوخت مواردی است که می‌تواند برای حل این مشکل از سوی دولت‌ها اتخاذ شود. البته اجرای چنین تدابیری، در بسیاری از کشورها محدود شده است، زیرا این تدابیر از نظر ملاحظات سیاسی و اجتماعی، ناپسند محسوب می‌شوند.

در بخش توسعه و تولید خودروهای برقی (EV)، ملاحظاتی وجود دارد که می‌تواند بر رشد کشورها در این حوزه تاثیر بالایی داشته باشد. یکی از این عوامل، شکست در بازار نوآوری است. شرکت‌ها در زمان سرمایه‌گذاری در فناوری‌های زیست‌محیطی به دلیل عدم‌اطمینان از بازگشت سرمایه، در اتخاذ سرمایه گذاری ثابت با حجم بالا برای تحقیق و توسعه (R&D) مردد هستند. در بسیاری از فناوری‌ها، فواید مورد انتظار برای جامعه نیز بسیار بیشتر از بازگشت‌های شخصی مالی برای مخترعان و نوآوران حوزه است. به همین دلیل، توسعه فناوری‌ها در بخش زیست‌محیطی به‌طور کلی معمولا کمتر از آنچه باید باشد، است. حل این مسائل وابسته به پشتیبانی‌های اولیه از تحقیق و توسعه در مراحل اولیه تا زمان رسیدن به نوآوری محصول و نوآوری فرآیند است.  موفقیت فناوری‌های انرژی تجدیدپذیر وابسته به این پشتیبانی‌های نهادی بوده که امروزه منجر به کاهش سریع قیمت‌ها به حدی شده که با جایگزین‌های سنتی،  به شکل مناسبی در بازارها در حال رقابت است.یکی دیگر از موانع رشد خودروهای برقی، شکست در اطلاعات است. تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و ارائه‌دهندگان خدمات در حوزه خودروهای برقی، نسبت به اندازه سرمایه‌گذاری مورد نیاز و سودآوری آینده مطمئن نیستند. مصرف‌کنندگان نیز در مورد هزینه‌ها و عملکرد دراز‌مدت یک فناوری جدید مردد هستند. به همین دلیل، رشد عرضه و تقاضای خودروهای برقی کمتر از آنچه می‌تواند باشد، است. در صورتی که همه افراد اطلاعات کامل را داشته باشند، قطعا این رشد به شکل قابل توجهی تغییر خواهد کرد و دولت‌ها در تامین محتوای اطلاعاتی برای موفقیت گذار به حمل‌ونقل برقی نقش کلیدی دارند.نیاز به زیرساخت جدید برای تامین انرژی خودروهای برقی، مانع چهارم برای پذیرش گسترده خودروهای برقی است. این نیاز در واقع، مساله کلاسیک «مرغ و تخم‌مرغ» را ایجاد می‌کند: برای جذاب شدن خودروهای برقی برای مصرف‌کنندگان، نیاز به توسعه زیرساخت‌های حوزه شارژ است. برای سرمایه‌گذاری‌های اصلی در شبکه‌های شارژ نیاز به اطمینان از وجود یک بازار کافی برای خودروهای برقی است، لذا ایجاد اطمینان از تعادل خرید خودروهای برقی و توسعه شبکه‌های شارژ نیازمند حمایت اولیه کلان است.

عامل شکست پنجم، عدم تطابق بین تامین زیرساخت‌ها در بازارهای محلی و دوره بازگشت سرمایه تکنولوژی خودروهای برقی است. در حالی که اقتصادی بودن پذیرش خودروهای برقی در تعداد قابل توجهی از کشورها اثبات شده‌، هزینه سرمایه بالا همچنان به عنوان یک مانع باقی مانده است. این بدان معناست که فواید عملیاتی و نگهداری در طولانی‌مدت بیشتر از مدت زمان تجاری مورد محاسبه است، به خصوص در خودروهای برقی خصوصی و اتوبوس‌ها و زیرساخت‌های شارژ. در این حالت، شاید لازم باشد یک پل مالی ایجاد شود تا در دوره اولیه ریسک‌های مالی را مدیریت کند.لزوم تجزیه و تحلیل دقیق بازارهای کوچک به عنوان شکست ششم شناخته می‌شود. پیچیدگی تقاضا در بازارهای کوچک، قدرت مذاکره‌کنندگان را کاهش می‌دهد و اقتصاد مقیاس تولید‌کنندگان نوظهور خودروهای برقی را مختل می‌کند. در کشورهای در حال توسعه با میزان پروژه و دسته‌بندی تدارکاتی کوچک، ممکن است منجر به هزینه‌های سنگین سرمایه‌ای شود.

حمایت از پذیرش و به‌کارگیری خودروهای برقی در چارچوب سیاست صنعتی

حمایت دولت‌ها از خودروهای برقی می‌تواند در چارچوب سیاست‌های صنعتی شکل بگیرد. ترویج حمل‌ونقل برقی به اشکال مختلف اهداف محیط‌زیستی را دنبال می‌کند. نکته قابل توجه آن است که توسعه خودروهای برقی یک صنعت بسیار مهم با زنجیره ارزش قابل توجه را به هم زده و در عین حال فرصت بازار عظیمی را نیز ارائه می‌دهد، بنابراین در چند مورد، حمایت دولت از خودروهای برقی یک سیاست صنعتی است و نه فقط یک سیاست اقلیمی. بسیاری از دولت‌ها علاوه بر کنترل گرمایش جهانی و کیفیت هوا، سیاست‌های خود را بر مبنای ایجاد اشتغال، رقابت بین‌المللی یا رهبری فناوری توجیه می‌کنند. سیاست‌ها در اتحادیه اروپا و ایالات‌متحده بر مبنای تغییرات آب و هوایی مشترک است، اما همچنین سعی می‌کنند از ایجاد شغل‌های جدید نیز حمایت کرده و رقابت‌پذیری صنایع خودرویی داخلی را تضمین کنند. ژاپن و کره جنوبی نیز سعی می‌کنند با توجه به تغییرات پارادایمی در حال شکل‌گیری، صنایع خودرویی خود را که از سیاست‌های صنعتی در قرن گذشته نشات گرفته است، حمایت کنند. چین و هند که مناطق شهری آنها با آلودگی هوای شدید مواجه هستند، قصد دارند از گذار به خودروهای برقی برای هم‌پایی و ساخت صنایع خودرویی قابل رقابت جهانی استفاده کنند. علاوه بر این کشورها، در آفریقا نیز دولت‌ها با اعطای رژیم‌های مالیاتی مطلوب و اجاره‌های ارزان در زمین‌های دولتی، تولید یا مونتاژ داخلی خودروهای برقی را تشویق می‌کنند.