حضور بانوان و شمشیر دو‌لبه

حضور بانوان در دیدار تیم‌های ملی فوتبال ایران و کامبوج هر چند اتفاق خوبی خواهد بود اما در صورت بی‌تدبیری مسوولان می‌تواند اتفاقاتی که برای آقایان رخ داده را تشدید کند. تیم ملی فوتبال ایران روز پنجشنبه در مرحله مقدماتی جام جهانی و جام ملت‌های آسیا در شرایطی برابر کامبوج به میدان خواهد رفت که ورزشگاه آزادی شرایط متفاوتی را مشاهده خواهد کرد. هر چند این برای اولین بار نیست که بانوان وارد ورزشگاه آزادی می‌شوند و پیش از این نیز بارها در رویدادها و مسابقات مختلف روی سکوها نشسته‌اند، اما از این جهت که برای نخستین بار بلیت‌فروشی گسترده صورت گرفته و تعداد بیشتری از بانوان به ورزشگاه خواهند آمد، متفاوت است.
دیدگاه‌های متفاوت
ورود بانوان به ورزشگاه سال‌هاست یکی از سوژه‌های فوتبال ایران است و بارها کارشناسان، صاحب‌نظران، مسوولان سیاسی و مذهبی و حتی نهادهای بین‌المللی در این مورد اظهار‌نظر کرده‌اند. برخی موافق حضور زنان در ورزشگاه بودند و برخی هم حضور آنها را به صلاح نمی‌دانستند. طبیعتا هرکدام هم برای دفاع از اعتقادشان دلایل خاصی داشتند. همین اختلاف‌نظرها باعث شد در سال‌های اخیر با وجود فشارهایی که از سوی فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا وجود داشت، تصمیم واحدی گرفته نشود.
زیرساخت‌هایی که فراهم نیست
یکی از دلایلی که مخالفان از آن برای دیکته کردن نظرشان استفاده می‌کردند، فراهم نبودن زیرساخت‌های حضور بانوان در ورزشگاه‌ها بود که البته از این منظر حق با آنهاست. آنهایی که به ورزشگاه‌های مختلف ایران سری زده‌اند و نگاه واقع‌بینانه‌ای به این موضوع دارند تایید می‌کنند که ساختار فیزیکی این ورزشگاه‌ها برای حضور آقایان هم مناسب نیست، چه برسد به بانوان. در ورزشگاه آزادی هم که استانداردترین ورزشگاه ایران است، چنین شرایطی برای بانوان نیست.
هشدار به مسوولان فدراسیون فوتبال
این درست که ورود بانوان به ورزشگاه می‌تواند یک اتفاق خوب و مثبت برای این رشته و برای قشر عظیمی از جامعه کشور باشد، اما این حضور یک شمشیر دو‌لبه خواهد بود که اگر با بی‌تدبیری و سهل‌انگاری مسوولان همراه شود، این طرح را در همین گام اول متوقف خواهد کرد. مسوولان فدراسیون فوتبال نباید از این اتفاق به عنوان یک فتح بزرگ یاد کنند و تمرکزشان را از روی مدیریت این حضور بردارند و شادی پیش از پیروزی کنند. چه بسا اگر اتفاقاتی که برای حضور آقایان در ورزشگاه‌ها افتاده در این بازی هم تکرار شود، اوضاع بدتر از قبل خواهد شد.
واقعیت تلخی که باید پذیرفت
سال‌هاست آقایان به ورزشگاه‌ها می‌روند تا مسابقات فوتبال را از نزدیک تماشا کنند. طبیعتا این همه حضور تجربه مدیریت کردن مسوولان در ورود تماشاگران را بالا برده است. با این حال هنوز برای ورود آقایان به ورزشگاه‌ها مشکلات زیادی وجود دارد و کمتر مسابقه‌ای را شاهد هستیم که طی آن درگیری، مشکلات بلیت‌فروشی، گیت‌های الکترونیکی، اعتراض به داور و یا تیم حریف، پرتاب اشیا‌، شکستن صندلی و‌… رخ ندهد. واقعیت این است که زمینه حضور بی‌دردسر و بدون مشکل آقایان هم به ورزشگاه‌ها فراهم نیست، چه برسد به حضور بانوان.
دغدغه‌هایی که باید مدیریت شود
با تاکید بر اینکه ورود بانوان به ورزشگاه‌ها و تماشای مسابقات از نزدیک می‌تواند یک اتفاق خوب باشد، اما بررسی شرایط فیزیکی ورزشگاه آزادی و آمد و شد تماشاگران، دغدغه‌هایی را برای حضور بانوان ایجاد می‌کند. برای دیدار ایران و کامبوج پیش‌بینی حضور حدود پنج هزار تماشاگر خانم شده است. اما آیا برای رفت و آمد آنها به ورزشگاه، عبور از گیت‌های ویژه، نشستن روی سکوهای مناسب، در اختیار قرار دادن سرویس‌های بهداشتی و بوفه‌ها و … تدبیر لازم اندیشیده شده‌ است؟
اولین تجربه‌ای که نباید آخرین باشد
مسوولان فدراسیون فوتبال و هرکسی که در این زمینه مسوولیت دارد باید هوشیار باشند و تمام توان‌شان را بگذارند که اولین حضور جدی بانوان در ورزشگاه‌ها به گونه‌ای مدیریت شود که آخرین بار آن نباشد. اگر اتفاقاتی که برای ورود آقایان در هفته‌های ابتدایی لیگ نوزدهم رخ داد، برای بانوان هم بیفتد هر چه تاکنون ساخته شده بود فرو خواهد ریخت و شرایط برای ادامه این حضور دشوارتر از قبل خواهد شد و مخالفان پرچم پیروزی در دست خواهند گرفت.
همه برای یک «پرچم»
مهم‌ترین اتفاق دیدار روز پنجشنبه حضور همه تماشاگران برای موفقیت یک تیم است. برای پیروزی تیم ملی فوتبال ایران که باعث خواهد شد همه تماشاگران با در دست داشتن پرچم ایران به ورزشگاه بیایند و یکدل و همراه خواهان پیروزی تیم ملی کشورشان شوند. این همدلی و اتحاد می‌تواند نخستین حضور بانوان را به یک اتفاق خوب و ماندگار تبدیل کند؛ جایی که خبری از طرفداری از قرمز و آبی نخواهد بود و همه برای سربلندی «ایران» فریاد خواهند کشید.